Alle berichten door colorfullworldblog

Het leven van een kleine boef….

Juliska is nu bijna 3 weken bij ons. Wat een genot, zo’n klein bolletje wol de hele dag om je heen. Hoewel ondertussen is het wel een hele grote bol geworden, het groeit lekker door.

D80_8357

Oeps, ik spring net uit beeld, lees lekker even door dan zie je mij nog wel….

Het is een heel fijn evenwichtig hondje, weer heel anders dan Bente. Bente lag het liefst op mijn nek en hoofd en was helemaal wild van knuffelen. Juliska ligt ook prima alleen ergens en kan zichzelf prima vermaken. Ligt dat kleine lijfje in een grote mand met een speeltje en je hebt er geen kind, nu ja hond aan.

Omdat wij wel graag knuffelen, stimuleren we haar om ook veel bij ons te liggen en dat werpt al aardig z’n vruchten af. Ze ligt dan nu ook al vaker op bed te slapen.

Ze sleept graag al haar speeltjes mee naar haar mand en ons iets brengen is nog niet echt haar ding. Ze houdt het liever voor zichzelf, bekje strak op elkaar, dit is van mij.

Maar daar hebben wij allerhande trucjes voor om te leren dat het naar ons toe brengen nog veel leuker kan zijn en dus zijn daarmee druk aan het oefenen.

Omdat ik het heerlijk vind als de honden op bed liggen, maar op bed ook regelmatig iets van eten ligt, is een van de eerste dingen die we proberen bij te brengen dat ze niet aan mijn eten mogen zitten. Bente dook als pup 1x in de spinazie, echt heel koddig.        Juliska is er 1 x met een stuk brood vandoor gegaan, maar daarna weten ze al snel, dat is niet de bedoeling. We leggen dan ook als training wat dingen eetbare dingen neer.

IMG_3920

Juliska heeft al een stukje op, gelukkig met heel weinig vlokken, enkel een korstje. 

Omdat Juliska behoorlijk gek is van eten, zijn we begonnen met sinaasappel, dat is niet heel aantrekkelijk en dus makkelijker om af te blijven. Inmiddels gaat het al prima, ik kan zo een koekje voor mij neer leggen zonder dat Juliska dat pakt, hoewel ik natuurlijk nog niet echt de andere kant moet opkijken.

 

 

IMG_4437

Sinaasappel is niet heel erg interessant.

En zo zijn wij lekker bezig. Ze wil ook nog wel eens binnen plassen, want dat is toch best handig, buiten is er ook zoveel te doen. Dus ook daaraan wordt nog gewerkt. In de nacht slaap ik wel heerlijk door. Nog steeds in de co-sleeper, al wordt ze bijna te groot.

IMG_4374

DSC00012

En Juliska kan heel brutaal/vrijmoedig zijn, maar geeft zich zoals een gezonde pup betaamt, toch op de goede momenten gewoon over.

Welzorg blijft een drama, dus we proberen dat van ons af te zetten en genieten van onze honden.

Genieten jullie mee met de foto’s.

D80_8285

gezellig hobbelen met zus…

D80_8298

Mooie oren heb ik….

D80_8394

Ik lig alweer, ik bedoel het allemaal goed hoor…..

D80_8353

Even een momentje kauwen…lopen jullie maar door, ik kom straks wel eens. Typisch Juliska die blijft gerust achter…..

D80_8364

Dag, grote zus!

IMG_4396

Ik droom van, ja dat verklap ik lekker niet….

DSC00100-2

Ik ben klein en ja dat bos, dat is gewoon heel groot…..

DSC00136

Lekker vechten met zus Bente.

DSC00140

Gewonnen!

DSC00156

Ik geef mij al over…

DSC00035

Bezoek dierenarts, ik ben dan 9 weken en weeg 6,5 kg.

IMG_4471

Zo zie ik er wel heel lief uit toch….

IMG_4482

Zo lijk ik nog heel klein….

D80_8617

Maar ik ben best groot en neem het liefste Bente op sleeptouw…

D80_8652

Stoeien is toch wel het leukste dat er is….

D80_8674

En dan lekker slapen….welterusten allemaal! Tot een volgende keer!

 

Frustraties…..

Na mijn vorige blog heb ik een aantal contacten gehad met Welzorg. Dit mondde uit in een afspraak, waar wij bepaalde verwachtingen van hadden.

Helaas zijn die verwachtingen totaal niet uitgekomen. We zijn er behoorlijk onderste boven van.

Zoals ik al noemde in mijn eerdere blogs heb ik mij weer vol enthousiasme gestort op Colorfullworld en zelfs een nieuwe FB pagina opgericht. Vol met plannen.

Ik moet echter constateren dat het mij gewoon niet lukt om dit te combineren met alle contacten van Welzorg en vooral de voorvloeiende frustraties die hieruit voortkomen. Al mijn/onze energie gaat naar proberen mijn rolstoel gerepareerd te krijgen.

De manier waarop Welzorg nu te werk gaat, gaat zo tegen ons gevoel van redelijkheid en rechtvaardigheid in dat wij hier gewoon niet over uit kunnen. We kunnen ook niets echt (in)plannen, want we willen onze tijd vrij houden voor afspraken met Welzorg/gemeente Almere.

Natuurlijk zegt Welzorg als het niet uitkomt, komen we een andere keer. Maar wij trekken aan het kortste eind, als wij niet op data x “thuis” zijn dan wordt het gerust weer week/weken later.

Ik heb heel wat zitten puzzelen om de afgelopen tijd mijn plannen inzake mijn blog/colorfullworld(shop)/FB groep en het issue “rolstoel” te combineren.

Want ik heb plannen en leuke dingen gewoon nodig en wil juist die leuke plannen graag delen, maar het lukt mij niet voldoende energie vrij te maken. Natuurlijk merkt niemand dat ik iets niet doe cq er geen blog verschijnt etc, en in die zin is deze aankondiging dan ook overbodig.

Echter het voelt voor mij beter als ik gewoon toegeef dat het niet lukt, dan dat ik blijf puzzelen op wanneer ik weer een leuke update voor blog en FB kan neerzetten. Of wanneer ik mijn verder plannen uit de doeken kan doen. Het is juist dit wat mij zo verdrietig maakt, dat mijn/ons leven gewoon stil staat omdat er niet genoeg energie is voor beide zaken.

Dit betekent niet dat er geen blogs oid meer zullen verschijnen, maar dat wel dat ik mijn eigen verwachtingen en plannen nu eerst ver naar beneden moet bijstellen.

Het enige wat we nu per dag/ uur inplannen is de benodigde ontspanning. Veelal natuurlijk om te genieten van de pup. Daar zal ik dan ook wel over posten.

Verder is het proberen “overeind’ te blijven en hopen op wat betere tijden.

 

 

 

Nieuwe gezinslid!

Onze pup is opgehaald. We zijn volop aan het genieten van deze nieuwe dondersteen.

Haar naam is Juliska. We houden van wat langere namen en we vonden de link met Juli erg leuk. Juliska is op 10 Juli 2017 geboren.

DSC00081

Er was dit weekend een kunstmarkt gepland alwaar ik mijn wenskaarten zou verkopen en de pup zou daarna komen. Maar het was toch wel wat teveel voor mij, ook gezien het gedoe met de rolstoel.  Dus vorig weekend besloten we de kunstmarkt op te zeggen en de pup wat eerder te halen, zodat we iets meer geniet tijd hebben inzake de pup.

DSC00190

Inzake de rolstoel zijn er wel ontwikkelingen, daarmee dus ook weer erg druk geweest. Komende week horen we meer; er komen mensen vanuit Welzorg langs en dan moeten we maar eens horen wat er nu verder gaat gebeuren.

Gisteren zijn we vast een poosje weggeweest. Ik houd altijd de 1e weken, zolang het lukt de pup als we rijden op schoot. Ik merkte al toen we Juliska ophaalden, dat dat niet helemaal lekker ging en we eigenlijk een soort mandje wat erg plooibaar is, nodig hadden. Dus op naar de dierenwinkel. Daar vonden we het perfect mandje. Juliska ging mee in de “stroller”, ze was moe en sliep heerlijk. Het was best druk in de dierenwinkel en er was een papegaai die erg veel lawaai maakte. Goed om te wennen voor Juliska, dus we besloten er ook wat te eten. Helaas kan ik er niet in de lift om bij het restaurant op de 1e verdieping te komen, dus haalden we eten van boven. Dat mocht en zo zaten we mooi midden in de winkel te picknicken.

IMG_3895

Daarna nog even naar de hei. Onderweg direct de nieuwe mand uitproberen en dat ging erg goed.

IMG_2740

IMG_3897

Juliska nestelde zich lekker in haar mandje en ging weer slapen. Energie sparen voor de hei. IMG_2726

Op de heide was het natuurlijk veel rondspringen en achter Bente aan, die is daar nog niet erg van gediend. Bente vind Juliska nog een beetje druk. Maar dat gaat wel goed komen. DSC00019

Na een poosje spelen was ook Juliska weer moe en gingen we lekker naar huis. Daar merkten we dat ze na 24 uur bij ons, het tijd vond om eens echt ondeugend te worden. Wat was ze een tijdje druk en wild, maar dat hoort erbij. Het was eigenlijk slaaptijd en ze slaapt bij mij naast bed, waarvoor Sander een prachtige “co sleeper” heeft gemaakt. Maar slapen was nog niet aan de orde, de boel moest worden afgebroken. de 1e keer een wat streng “nee” was een feit. Verder doet ze het tot nu toe voorbeeldig.  IMG_4233

Het is heerlijk als er zo’n klein puppylijfje zich tegen je aan vlijt en dan op haar ruggetje heel speels wat met haar pootjes trappelt en zachtjes aan je vinger zuigt. Die eerste dagen zijn zo heerlijk. Vandaag thuis wat rond scharrelen, en morgen maken we weer een uitje. Want Juliska moet goed wennen aan de grote wereld met alle geluiden.

Het blijft bijzonder zo’n pup die je nog helemaal moet opvoeden. We gaan ons best weer doen om er een blij en fijn hondje van te maken!

IMG_2743

Dat kan gebeuren…..

Hoewel het in 2017 vooral mijn doel was te genieten, heeft 2017 hele andere zaken gebracht. 2017 staat tot nu toe in het omgaan met veel verschillende emoties waarbij de emotie verbazing , de boventoon voert.

Wat voor mij in 2017 meer gold dan ooit, dat mijn eigen regie, mijn eigen kracht en mijn eigen inzet, niet veel waard is als je moet opboksen tegen  organisatie(s) die zo in elkaar zitten dat het mijn begrip totaal te boven gaat.

Ik noem niet graag in het openbaar organisaties bij naam, zeker niet als het probleem nog lopend is, maar ik kies er nu voor omdat toch te doen.

Hierbij wil ik zeker eerst noemen dat het in feite niet eens alleen gaat om de organisatie waardoor ik nu zoveel problemen heb, maar de hele markt van zorg en hulpmiddelen voor een groot deel letterlijk om zeep is geholpen. Waar in de media gesproken wordt over participatie, meedoen, eigen regie en het VN gedrag voor rechten van mensen met een beperking eindelijk in 2016 ondertekend is, merk ik daar helemaal niets van.

Sterker nog ik heb nog nooit zoveel problemen, weerstand en onbegrip ondervonden.    Ik licht in deze blog slechts een ding eruit, iets wat voor mij nu het meeste speelt.

Wat  2017 mij wel gebracht, dat ik meer te weten ben gekomen over het functioneren van bijvoorbeeld de organisatie Welzorg. Hierbij moet ik allereerst benoemen, dat het mijn bevindingen zijn. Mijn mening die ik niet altijd voor 100% kan verifiëren of dit klopt en waarbij ook zeker een rol speelt hoe je tegen bepaalde zaken aankijkt.  Waarover je in een zeer lastige discussie kunt voeren over wat wenselijk en redelijk is.

Om te illustreren wat er mis gaat, noem ik hier dus nu een van de grootste problemen waar ik in 2017 tegenaan loop. Ik heb een geavanceerde rolstoel.

De rolstoel is geleverd door Welzorg. Wij waren het niet eens met de keuze van het merk rolstoel, maar volgens Welzorg was dit een prima keus. Er werden een aantal afspraken gemaakt, die werden op papier gezet. Alles leek zo redelijk dicht gemetseld. Maar de rolstoel kreeg problemen, er waren en zijn nog steeds diverse defecten. Die specifieke defecten en problemen staan niet op papier en dus blijken de afspraken die wij gemaakt hebben niet veel meer waard.

Dan kom je in de reparatiemolen. Die molen van Welzorg draait wel, maar heel erg langzaam. En er kunnen dingen fout gaan, dat is soms niet te vermijden. En zo had ik in 2017 buitengewoon veel contacten met Welzorg.

Met mijn rolstoel gaat het ergens fout met de motoren, die verslijten zeer snel en de rolstoel rijdt scheef, erg scheef. Rechtdoor is onmogelijk. Dat lijkt niet zo’n punt, maar in de praktijk is het dat wel. Met de geavanceerde besturing op de rolstoel die ik kan bedienen en mijn handfunctie in acht nemend is dit een erg groot probleem. Inmiddels is veel uitgesloten, daar is maanden en maanden over gedaan, omdat elk contact uitmond in wachten of verkeerde levering of het spijt ons maar……..

De klantenservice blijft aardig, maar ze mogen niets. De computer maakt de dienst uit. Wat besteld is aan onderdelen kan niet goed worden nagekeken, de monteur ziet op de dag van zijn bezoek wat er geleverd is. Dit kan een foutief onderdeel zijn, dan is het fout geleverd of niet geleverd, dat kom je pas later of nooit te weten. Dat kan gebeuren dat een onderdeel er niet is, dat kan bij Welzorg heel, heel vaak gebeuren……..

Dan komt de monteur niet, dat moet worden afgebeld, dat lukt niet altijd. Dat kan gebeuren……. Dan bel je zelf, dat is fijn. Dan moet het onderdeel opnieuw besteld worden, wie doet dat? Dat is niet bekend. Dan moet er een nieuwe afspraak ingepland, dat kan niet op korte termijn. Overmacht want…., ja dat kan gebeuren…

En zo sleep je je door het gesprek heen. Met emoties kunnen ze erg goed omgaan, ze laten je lekker even razen en tieren en zij zwijgen en dan komt vanzelf de zin:     “Mevrouw dit is wat we voor u kunnen doen, meer kunnen wij niet doen. Gaat u akkoord met de afspraak?” De een is wat vriendelijker dan de ander, soms is er wat meer begrip. Maar dat maakt in feite niet veel uit, de computer bepaalt en nooit is er iemand maar ergens verantwoordelijk voor.

Welzorg ligt behoorlijk onder vuur, dat weten ze zelf ook. Je zou dan zeggen dat ze alles op alles zetten om dan toch de problemen op te lossen. Door mee te denken, door net even buiten hun normale wegen om te handelen. Maar niets daarvan. Er worden de normale procedures gevolgd, ook al duren die onnodig lang. De klantenservice heeft misschien een boost gehad, er wordt snel opgenomen en je wordt altijd op zich vriendelijk geholpen, dat is hun oplossing. Mensen willen gehoord worden dus zorgen we daarvoor, maar je kunt net zo goed je buurvrouw bellen, die kan net zoveel voor je betekenen. Zeker als er ook een handige buurman is, die springt vast sneller over het hek dan Welzorg kan voorrijden en vooral oplossen.

Zodoende, blijven we lekker steken. De gemeente heeft ondertussen Welzorg gesommeerd het probleem op te pakken. Dat is fijn, maar helpt niets. Dat oppakken is wel gebeurd, het probleem is niet het oppakken maar juist het handelen, het doen, het plannen, het echt luisteren en dan overleggen, het communiceren, het menselijke.       Dan komen we ergens, niet met computers, niet met aanhoren maar met doen.        Omdat ze inzien hoe ontzettend belangrijk een rolstoel kan zijn voor iemand die zonder dit hulpmiddel nergens komt. In bed moet liggen.  Daar zal zelfs toch een computer van schrikken, of heeft juist Welzorg van die onmenselijke computers?

 

 

 

 

 

 

 

 

Lief…..

De fokker waar wij onze pup kopen, geeft sinds de pups ca 3,5 week oud zijn, elke week een open middag. Dan kan elke koper komen kijken naar de pups. Helaas kan ik niet naar binnen dus ik ben erg afhankelijk van het weer. Het was spannend of de pups wel naar buiten konden de laatste 2 weken, gezien de vele regen. Ook afgelopen zaterdag was er regen voorspeld en ik baalde best. Maar we hadden geluk, want de zon brak toch door en de pups, inmiddels 5,5 week oud mochten voor het eerst echt buiten op het gras spelen. Wat een genot. Nog 2 weken en dan mogen we onze teef ophalen. Wij zijn er klaar voor…..

Tot die tijd genieten we van de foto’s die Sander en ik de laatste 2 weken hebben gemaakt. Genieten jullie even mee?

D80_7997

D80_8015

D80_8024

D80_8047

IMG_2523

D80_8129

D80_8104

IMG_2547

Nog meer zien, klik dan even door naar:

filmpje pups krijgen eten….

 

It’s a colorfullworld…

Begin 2017 had ik het voornemen om mijn leven wat leuker te maken. We hebben best zware jaren achter de rug en mijn gezondheid is steeds erg wankel. Dus planden we leuke dingen, maar ook in de 1e helft van 2017 hadden we veel pech. De reis die niet echt lukte door oa gedoe met rolstoel en er speelden een aantal familie omstandigheden. Hoewel de rolstoel nog altijd niet echt gemaakt is, krijgen we dus wel een nieuwe pup en hebben we zin in de komende maanden van 2017.

Ondanks mijn tekort aan energie is het goed voor mij om ergens mee bezig te zijn. Er is gelukkig wel een duidelijke afname inzake wat administratieve zaken, en dus is er meer ruimte om mij bezig te houden met dingen die ik gewoon leuk vind om te doen. Natuurlijk is het ook een kwestie van tijd maken en kiezen wat je belangrijk vindt.

Ik heb dus zoals al aangekondigd nu mijn website inzake Colorfullworld afgemaakt. Echt fijn! Heb je nog niet gekeken dan hier nog even de link Colorfullworld. 

IMG_3659Hier laat ik mijn foto’s zien en verkoop een aantal producten.

Daarnaast ben ik actiever op facebook. Ik had al een zakelijke pagina, tevens genaamd Colorfullworld  maar hierbij mis ik erg het contact tussen mensen. Daarom heb ik recentelijk ook de groep It’s a colorfullworld opgericht. In deze groep wil ik het motto van Colorfullworld uitdragen.

Foto-5

Het motto van Colorfullworld is: Inspiratie voor mensen met en zonder handicap.

Nu is dat best vaag en ik wil hier proberen uit te leggen wat ik met de groep it’s a colorfullworld voor ogen heb. Ik als beheerder ga challenges inzake fotografie of andere zelfgemaakte producten plaatsen. Leuke DIY’s neerzetten. Ik ga dingen weggeven, gewoon om jou dag extra leuk te maken. Ik ben ook altijd veel met geld en besparen bezig (om het geld wat we besparen weer aan leukere dingen uit te kunnen geven). Er komen (opmerkelijke) berichten uit het nieuws plaatsen omtrent het leven met een handicap.* Kortom een gezellige groep met veel plek voor de leuke dingen in het leven maar ook met verdieping op zijn tijd!

*Veelal merk ik dat mensen zonder handicap soms echt geen idee hebben wat in Nederland wel of niet geregeld is. Ik vind het belangrijk om begrip voor elkaar te hebben en denk dat dit vooral ook bereikt wordt door kennis. Zo vind ik het persoonlijk vreselijk dat mijn rolstoel defect is en ik ben kwaad met name op de leverancier (wel. zorg), maar wist je dat in Amsterdam er een tilservice is om mensen die door een beperking niet hun huis uit kunnen af en toe letterlijk hun huis uit te tillen. Dit bericht hetgeen begin 2017 in het nieuws was, daar schrok ik behoorlijk van en juist door dit soort zaken kan ik waar nodig zelf ook goed relativeren. Meer lezen- zie artikel Opgesloten in je huis .

Echter naast mijn bijdrages is het de bedoeling dat de leden ook bijdrages leveren. Dit mag ook van alles zijn. Leuke foto gemaakt, trots op je zelfmaak project, leuk gedichtje/spreuk gezien/bedacht, artikel wat je wil delen, plaats het! Iets leuks wat je vandaag of later wil gaan doen laat het weten. Iets waar je trots op bent. Heb je een eigen blog of shop, plaats het gerust!

Echter om de groep levendig te krijgen hebben we wel leden nodig. Dus ik roep iedereen op- wordt lid van:

It’s a colorfullworld

Eenmaal lid geworden, deel dan de groep op je eigen tijdlijn en nodig je vrienden uit om ook lid te worden. Dan maak je kans op een leuk tasje met een schrijfblok en een aantal wenskaarten. Zie het bericht op It’s a Colorfullworld.

IMG_3915

IMG_3917

Geef het een kans, vind je het niets je kunt natuurlijk altijd weer uit de groep stappen. In de groep wordt er streng op toegezien dat we het samen leuk en respectvol houden!

Natuurlijk kun je ook mijn zakelijke pagina op FB liken- FB Colorfullworld

Ik zie je op facebook!

 

 

 

Nieuw gezinslid….

Natuurlijk had iedereen die ons kent het al geraden. Er komt een nieuwe pup. Weer een Golden Retriever. In het najaar van 2016 besloten we dat er een andere pup bij moest komen. In de 1e instantie wilde wij graag een pup van onze eigen Bente, wel een echte droom om een eigen nestje te hebben. Echter hiervoor moet ze wel loops zijn en geen  afwijkingen hebben. Dus we lieten Bente testen. Ze bleek goede heupen te hebben, maar de uitslag van de ellebogen die liet maar op zich wachten. Ook werd Bente maar niet loops. Zul je altijd zien…….

Begin februari 2017 moesten we de knoop wel doorhakken, wel of niet Bente laten dekken. Ze was nog steeds niet loops en de uitslag van haar ellebogen was ook nog niet bekend. Maar we wilden ook wel weer eens een reis maken. En dat kon alleen voorjaar 2017 gezien de Botox die moest plaatsvinden in de zomer. Dus ja, dan moet je een beslissing nemen. En toen besloten we Bente niet te laten dekken, niet het op zich altijd onzekere traject in te gaan, maar een reis te gaan maken……Een reis die helaas niet echt heel goed uitpakte maar dat is vast wel duidelijk geworden. Bente werd medio februari toch loops, eind maart hoorden we echter pas dat ook Bente’s ellebogen prima waren. Maar toen hadden we de keus al gemaakt. Bente zou geen moeder worden. Jammer, maar het had natuurlijk ook nadelen omdat ze als hulphond dan langere tijd uit de running zou zijn. Bente wordt nu binnenkort gesteriliseerd omdat ze nu in feite ook te oud is voor een 1e nest.

Foto-2

Bente krijgt een zusje….

We wilden echter wel echt een 2e golden, dus een pup van een fokker. Dat viel dit jaar niet echt mee. Voornamelijk ook omdat het inzake de pup opvoeden wel in die maanden moet gebeuren dat we en voldoende tijd en hulpen hebben en uitkomt met de overige afspraken. Ik wilde geen pup in juni/juli en augustus wegens de Botox en ook weer niet net rond de volgende Botox begin 2018. We hielden de internetsites waarop verwachte pups worden aangeboden goed in de gaten. Toen kwam het nest van de Isselhoeve voorbij van Fokker Tonny Hoevers. De pups zijn 10 juli 2017 geboren en ze mogen in de 1e week september het nest verlaten. Dat kon wat ons betreft, dus de beslissing was na een fijn gesprek met de fokker snel genomen. Er komt een nieuwe pup. Erg fijn, Bente kan echt wel wat gezelschap gebruiken. Ze zal moeten wennen aan de pup, maar dat komt wel goed.

Op de onderstaande foto’s door Sander gemaakt zijn de pups nog erg klein. Net 8 dagen, bij ons 1e bezoekje aan de fokker. In augustus volgen meer bezoekjes en zullen we het nest beter leren kennen. De moederhond Joplynn lijkt best veel op Florina. Op zich niet zo gek, gezien er wat dezelfde foklijnen inzitten. Mooi om te zien. Gezien ik Florina als hond en mede ook de gezelligheid van meerdere honden erg mis, hoop ik dat Bente en haar nieuwe zus, snel overweg kunnen met elkaar en weer zoals tot nu toe altijd is gelukt, weer een fijn “zussenteam” worden. Dat brengt ons vast veel fijne momenten! Haar roepnaam weten we bijna zeker, maar houden we nog even geheim! Geniet even van de foto’s!

IMG_3838

Alle pups voor 1 minuutje in een wasmand, omdat ik niet bij het kraamnest in de woonkamer kon komen met rolstoel. Het was gelukkig zo warm buiten dat de fokker dit even aandurfde. Ze zijn zo jong nog erg vatbaar. In het echt zijn we veel kleiner als op de foto lijkt….. Ik had zelf nog nooit zo’n jonge pup van dichtbij gezien….

IMG_3841

IMG_3845

Drinken en slapen, het recept om snel te groeien en sterke hondjes te worden!