Op zoek naar meer passie in het leven….

Begin 2018 blogde ik over het feit dat ik niet zo goed wist wat ik nu verder wilde in mijn leven.

Enkele dagen na het plaatsen van die blog, kregen wij vrij plotseling een boel werk op ons bordje, waar ik op deze openbare blog niet heel veel over kan en wil zeggen. Maar we zijn er heel druk mee geweest. Het leidde tot een soort van administratieve en financiële lawine met veel uitdagingen waarbij je steeds weer nieuwe zaken ontdekt die ook nog geregeld moeten worden. We zijn er helaas nog steeds mee bezig.

De honden kunnen allebei de reclamefolders brengen….

Tijd om na te denken over wat ik nu leuk vond was er nauwelijks. Elke dag een stukje regelen en af en toe een uitje om balans te houden. De sociale contacten, via internet of in -real life- vallen bij ons dan meestal al snel weg. En zo vlogen de maanden voorbij.

Ik heb tot nu toe steeds een nieuwe blog schrijven uitgesteld, omdat ik zo graag wat meer goed nieuws wilde verwerken, laten weten dat allerlei zaken nu eindelijk waren afgerond, maar het blijft nog altijd veel aanmodderen, dus nu maar besloten toch weer eens een update te geven. Ook al omdat ik soms vragen krijg over hoe het nu gaat.

Gezien we door bovenstaande uitdagingen en ook nog steeds een niet goed functionerende rolstoel niet echt konden reizen, boekten we in maart voor enkele maanden een voorseizoensplek op een camping. Daar gingen we af en toe enkele dagen heen.

24JuniBosSabienEen prachtplek op de camping.

Het park compleet met een omheind hondenveld was een succes. De honden vonden dat veld geweldig en we konden er ook goed trainen met Juliska. Juliska wilde namelijk niet echt apporteren en geen ballen terugbrengen. Enkel proberen de bal af te pakken van Bente en dan ergens met de veroverde ballen gaan liggen. Dan is het spel snel over. Maar inmiddels gaat het stukken beter en brengt Juliska de bal wel terug. Ook hebben ze geleerd bij de camper te blijven liggen. Zo zijn we de keren dat we op de camping waren lekker aan het trainen geweest.

24JuniBosSabien-6Niets is voor Juliska leuker dan 2 ballen te pakken krijgen en dan ergens gaan liggen met een acute aanval van oost- indische doofheid.

24JuniBosSabien-14Eén bal brengt Juliska nu wel terug, dan is het spelen net weer leuker dan in hoek gaan liggen. Dit hebben we getraind op de camping en zowaar Juliska snapt het.

Het was natuurlijk ook wel heel erg mooi weer steeds, wat heel fijn was, gezien we toch veel minder op de camping konden zijn als van tevoren bedacht. Als we gingen was het mooi weer. Zo mooi en soms zo warm dat we zelfs meer schaduw moesten creëren dus kochten we wat schaduwdoeken om de vele zon wat te dempen.

24JuniBosSabien-2Heerlijk weer buiten en wij moeten binnenblijven? Dierenbeulen zijn onze baasjes…

Helaas is de tijd dat we de voorseizoensplek huurden alweer voorbij. De schoolvakanties zijn begonnen dus de “goedkope” voorseizoensplekken zijn ten einde.

24JuniBosSabien-15Schoonmaken en opruimen in het laatste weekend.

We zijn een kei in dingen plannen, maar er komen continue zaken op onze weg waardoor alles toch weer anders loopt. Dit zijn soms administratieve zaken, veel vaker nog allerlei zaken die betrekking hebben op diverse hulpmiddelen en mijn gezondheid. We zouden nu eigenlijk onderweg moeten zijn met de camper, maar we zijn na 1 nacht kamperen weer naar huis gegaan omdat ik dermate problemen heb met mijn blaas, dat mijn blaaskatheter komende week echt eerst vervangen moet worden. Daarna kunnen we misschien nog wel even erop uit.

24JuniBosSabien-13Een keer pannenkoeken eten zat er gelukkig wel in, met de warmte is een pannenkoek met ijs wel heel erg lekker.

We deinen nu maar op de golven mee, en wachten op tijden dat we meer die dingen kunnen plannen die we leuk en belangrijk vinden.

24JuniBosSabien-9Gewoon zonnebril ophouden, liefst een roze en dan daar de wereld doorzien, helpt altijd…

Een van de zaken die daar een grote rol in speelt, is natuurlijk de nieuwe rolstoel. Na al enige vertraging in het voorjaar, levering van de rolstoel in april werd uitgesteld tot juni, leek het daarna toch even goed te gaan. Er werden allerlei passingen ingepland en er werd een nieuwe orthese gemaakt. Wij dachten gewoon zo door te gaan, zodat toch in augustus er een mooie nieuwe rolstoel zou klaar staan. Maar helaas, er is oponthoud door allerlei zaken, waar nooit iemand iets aan kan doen, maar met het resultaat dat de volgende passing nu medio september is gepland. En hoe lang het dan nog duurt eer de rolstoel definitief kan worden afgeleverd, we durven eigenlijk geen schattingen meer te maken, hoewel je dat toch blijft doen.

24JuniBosSabien-10Wij honden, plannen niets, we spelen als het zo uitkomt. Ook als één van de 2 niet zoveel zin heeft…

In maart dachten we in Juli met nieuwe rolstoel wel met onze camper een reis te kunnen maken. In april – na uitstel van levering van de rolstoel werd dat – we gaan weg in september. En nu wordt het – we hebben geen idee meer. Het lastige is dat er zoveel andere zaken ook geregeld moeten worden, veel medische afspraken en daarin heb je vaak maar weinig stem.

24JuniBosSabien-8Of zomaar spontaan even zwemmen.

Ik geloof niet dat wij goed zijn in de toekomst voorspellen, want we doen dus niet veel anders dan continue zaken omgooien en maar weer aanpassen aan de nieuwe feiten.

Hierbij nodig ik dan ook serieuze toekomstvoorspellers met een goede staat van dienst van harte uit om te reageren en eens een juiste voorspelling te doen en dan inzake levering van de rolstoel, wanneer allerlei hulpmiddelen en medische afspraken kunnen plaatsvinden en daarnaast nog alle andere kleinere en grotere crises in mijn gezondheid juist te dateren.

24JuniBosSabien-3Even in de boekhandel neuzen (hoe voorspel ik de toekomst- is misschien een leuk boek) is altijd een fijn moment en voor Juliska een hele goede oefening.

Hoe zit het dan met mijn passies? Het fotograferen mis ik heel erg en dus weet ik inmiddels dat ik hier zoveel mogelijk mee moet doorgaan. Ik heb nu vaak wat weinig zorg/begeleidingsuren om dit ook werkelijk te kunnen doen, dus wij zijn bezig om mijn PGB zorg uit te breiden.

24JuniBosSabien-11Echt mooie foto’s met manuele instellingen maakte ik nog weinig. Dit is een van de weinigen, alleen scherp op het ook.

Samen met Sander, missen we erg het op pad zijn, of dit nu dagen of weken/maanden zijn. Gezien het met zijn tweeën steeds lastiger wordt en we steeds meer afhankelijk worden van een extra paar handen van een zorgverlener, zijn we hier ook druk mee bezig om in de toekomst toch het leven weer wat aangenamer te maken en wat meer vrijheid te kunnen ervaren.

Dus nog even pas op de plaats, waarin we zoveel mogelijk mee bewegen met de situatie en best goed zijn in kleine momenten toch fijn te maken. Maar het zal een hele opluchting zijn als we iets minder aan ons hoofd hebben en we weer wat meer vrijheid mogen ervaren.

24JuniBosSabien-12Onze honden wachten het rustig af, altijd in voor een uitje, maar thuis zijn is ook prima.