Schrijven en delen in het “nu”.

img_2478Hoe onze rimboe tijger- mijn plannen alweer bijna in de war schopte……..

In het voorjaar schreef ik een (concept) blog waarin ik aankondigde dat ik definitief zou stoppen met bloggen. Ik plaatste het niet. Ik blogde ook niet meer, want ik wilde stoppen. De redenen om te stoppen waren te weinig tijd/energie, en vooral fysiek niet in staat tot veelvuldig bedienen van muis en toetsenbord.

De blog werd dus nooit geplaatst omdat ik er niet achter sta. Ik heb het nodig om naast al de dingen die gewoon moeten gebeuren, dingen te doen die ik belangrijk en leuk vind, waar ik enthousiast van word. Hoe weinig tijd en energie daar ook voor over blijft.

En steeds als ik toch even tijd heb, dan lijkt er vaak wel iets te gebeuren wat mijn tijd weer vult of tenminste mijn gedachten. Of ik laat mij door die zaken teveel meeslepen. Zoals nu ook weer. Vanaf gisteravond is Bente niet lekker.

Eerst dachten we nog aan stress in verband met het missen van Florina. Honden reageren op het afwezig zijn van de andere hond.En inderdaad in de 1e dagen ging Bente met haar favoriete “trek en ruk” knuffel op zoek naar Florina. Maar dit gedrag nam al snel af.

Gisteravond bleef Bente maar hijgen ondanks het toch niet erg warm meer was, stress of toch iets anders. Vanmorgen zag ik dat ze ook in rust wel erg vaak adem haalt, ze ligt naast mijn bed en in plaats van met de computer aan de gang te gaan, kijk ik naar Bente. Ik klok haar ademhaling. Die is vrij hoog, ca 70/80 keer per minuut.

We nemen een besluit, we maken direct een afspraak met de dierenarts. In Almere is tegenwoordig een kliniek in het weekend open. We kunnen terecht.

Ik wil natuurlijk mee, maar gezien ik gisteren mij erg ziek voelde door weer een blaasinfectie, vraagt Sander of het wel verstandig is. Uit bed, in rolstoel, we zijn zo 3 uur verder met het hele ritueel voor een klein uitje naar de dierenarts en dan ben ik weer de rest van de dag bekaf. En dan komt er weer niets van die zaken die ook belangrijk vind. Prima, besluit genomen, Sander gaat even alleen. Misschien heeft Bente een infectie, misschien is het ook niets, is het een overbodig bezoek. Ze ligt nu alweer er rustiger bij. Maar zonder dat geruststellend bezoekje blijf ik kijken/blijf ik bezig met Bente. Ken uzelf.

Ik heb de neiging om pas iets te plaatsen op mijn blog of Facebook als het plaatje compleet is, als geheel duidelijk is dat er of niet iets aan de hand is. Dat houdt mij soms tegen om iets te plaatsen en dat is niet handig. Want zo komt er weinig van, want wanneer is het iets af/klaar.Er is altijd een open einde. In het moment leven, dat doe ik best aardig. Verbeterpunt is wel,  in het nu schrijven en emoties delen. Deze blog krijgt dan ook als titel: Schrijven en delen in het “nu”. Geen mooie zin, niet naar mijn zin, maar met het motto: redelijk tot goed is goed genoeg is het de opening naar meer doen in minder tijd.

Dus deze blog plaatsten is een kleine overwinning. Dit weekend/komende week eindelijk eens meer tijd had voor leukere dingen. Bloggen, colorfullworld, Facebook, Instagram. Eens kijken wat ik zo af en toe wil en kan doen. Een plan maken, wederom, ik weet het. Niet het (op)nieuw beginnen is de kunst maar het volhouden, dat is duidelijk. Steeds weer die tijd pakken, soms ten koste van zaken die ik ook belangrijk vind.

De uitslag van Bente zal snel volgen, in ieder geval op Facebook.

UPDATE

Bente heeft waarschijnlijk buikpijn. Ze is namelijk ook al wat dagen aan de diarree. Ze heeft een pijnstillende injectie gehad. Bente is een hond die vrij snel wat zeurderig/beetje timide wordt als ze pijn heeft of iets haar niet helemaal zint, op zich niet erg maar als bazin moet je dat wel even weten en is dan soms lastig te beoordelen wat er nu aan de hand is. Misschien speelt het afwezig zijn van Florina ook nog een rol. Dus inderdaad niets ernstigs. Nu is ze lekker even met Sander naar het bos.

7 thoughts on “Schrijven en delen in het “nu”.”

  1. Welkom terug…. (hoewel je niet echt weg bent geweest; je bent er ook als je niet blogt!)…. en ja, het kan altijd mooier, leuker, completer. Dat herken ik ook met bloggen. “Is dit de moeite waard om te bloggen?” vraag ik mezelf dan af. Maarehhh, je bent geen roman aan het schrijven hoor met een plot en een eind. Je blogt omdat mensen mee kunnen lezen hoe jouw leven eruit ziet en wat je wilt delen. En je kunt nooit je hele leven inzichtelijk maken met alle gevoelens, alles wat je doet, alles wat je meemaakt….. En inderdaad.. het plaatje is nooit compleet. Het is een ongoing story….. groetjes, syl

    Liked by 1 persoon

  2. Naast alle verplichtingen moeten er juist leuke dingen blijven. Soms moet je zelfs zeggen dat de leuke dingen voor gaan.

    Bente, beterschap.
    Las van de week dat er al meer honden ziekjes waren (aan de diarree).

    Liefs,

    Esmé
    poot van Shadow

    Liked by 1 persoon

  3. Tof, doen en maar zien hoe het uitpakt. Het gaat om het moment zelf, als je er mee bezig bent en er plezier aan beleeft! Het zijn vooral deze momenten die vaak je gevoel van deze dag bepalen 😊

    Liked by 1 persoon

  4. Ik dacht inderdaad dat je gestopt was met bloggen, maar nu lees ik gelukkig weer wat van je. Heb je meteen weer in mijn leeslijst gezet. Wat een opluchting dat het met Bente mee lijkt te vallen.

    Op dit moment ben ik bezig met mijn blog als antwoord op jouw vraag. Hij komt straks online. Ik hoop dat je er wat aan hebt en ik hoop ook dat je de komende tijd meer energie hebt om te doen wat je fijn vindt. Of dat nou bloggen is of iets anders.

    Liefs.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s