Reisverslag deel 1

 

Na een reis van een aantal dagen bereiken we Palavas-les- Flottes in het zuiden van Frankrijk. Hier vieren wij de kerstdagen.

20151223-Reiswinter-14

Dorpsgezicht van Palavas.

IMG_0312

We eten op de boulevard patat met kip wat hier in een stokbrood geserveerd wordt. Ach, het is weer eens wat anders.

20151223-Reiswinter-17

En dan naar het strand, Bente is helemaal dol. Florina ook, maar die is al veel vaker aan het strand geweest en bovendien wat meer bedaard.

20151223-Reiswinter-52

Bente neemt heel wat duiken om de bal uit het water te halen.

20151223-Reiswinter-25

20151223-Reiswinter-79

En dan in volle vaart naar mij toe, ik sta op de boulevard zo’n 200 meter van de zee verwijderd. De uitdaging, mooie foto’s maken! Het is erg zonnig deze dag dus dat helpt!

IMG_0304

Op de camperplaats hebben we een erg mooie plek met uitzicht op de haven!

20151223-Reiswinter-95-2

De camper wordt in kerstsfeer gebracht.

IMG_0305

En we eten toastjes en vleeswaren.

IMG_0327

De hondjes kregen ook een echt kerstbotje. Dat ze in de winkel al wisten dat we een nice dog hebben en een naughty dog is wel heel grappig. 🙂 Bente is natuurlijk de naughty dog, want die heeft nogal wat streken. Zo was ze bijna niet te houden toen ze het strand en de zee zag en ook na een hele poos met de bal spelen in de zee, bleef Bente trekken om weer naar het strand te gaan in plaats van netjes mee te lopen langs de boulevard. Werk aan de winkel, of wachten tot ze wat ouder is, wat een energie heeft die Bente!

IMG_0309

Een wandeling naar het meer met de flamingo’s. Het is erg dichtbij de camperplek. Leuk!20151224-Reiswinter-22

Kijk daar zijn ze al, helaas nog best ver weg.

20151224-Reiswinter-95

20151224-Reiswinter-104

Ik heb gelukkig weliswaar een goede telelens, maar moet nog flink uitsnijden om een beetje een close-up te krijgen.

20151224-Reiswinter-150

Kijk, dit heb ik liever, zo dichtbij dat je de veren tellen kunt.

20151224-Reiswinter-151

Niet wegvliegen, natuurlijk!

20151225-Reiswinter-6

Vooruit dan maar, nog even naar het strand.

20151225-Reiswinter-12

IMG_0325

We verlaten Palavas en rijden naar Argeles- sur- mer. Aangekomen op de camping aldaar, kijkt Bente even of Sander wel goed in parkeert.

IMG_0336

IMG_0339

Na een dag rijden willen we Bente snel moe krijgen. Sander staat achter de duinen op ca 300 meter afstand. Bente mag heen er weer rennen.

IMG_0347

De volgende dag doen we lekker rustig aan en gaat Sander een stukje fietsen. De hondjes passen op mij, of ik op de hondjes, dat is maar hoe je het bekijkt.

Tot volgende keer!

 

Onderweg!

Sinds een kleine week zijn we op reis met de camper. We zitten nu op 1e kerstdag in het zuiden van Frankrijk. We zijn op reis naar Spanje en Portugal om daar te overwinteren.

Heerlijk. Ik was er voor dat we weg waren nog niet aan toegekomen om over deze aanstaande reis te bloggen. We waren erg druk met een aantal familie zaken, het inpakken ( wat moet er altijd ongelofelijk veel mee) en administratieve dingen.

Ik ben er er erg aan toe om een poosje uit de normale sfeer thuis te zijn. Soms is het gewone leven erg saai voor mij, omdat Sander ook veel zijn eigen bezigheden heeft.

Het fijne van deze reis is ook dat we het rustig aan kunnen doen omdat we langer weg kunnen.

Dat lijkt veel mensen wel wat, lekker poosje weg wordt er gezegd. Het verbaast mij dat mensen snel zeggen jaloers te zijn. Ik hoor dit best regelmatig en snap het enerzijds best wel, het klinkt natuurlijk ook erg aanlokkelijk maar anderzijds geeft het denk ik, ook aan dat (en dan heb ik het over gezonde/ niet gehandicapte) mensen niet altijd een idee hebben hoe de dagen en het reizen bij ons vergaan.

Dat is ook niet zo vreemd omdat ik zelf ook nog wel eens in de val stap van het ultieme vrije vakantie gevoel en dat dan weken en weken achtereen. Wat een heerlijkheid zou dat zijn, maar zo gaat het in de praktijk toch echt niet.

Ik heb het idee dat mensen die hun jaloersheid uiten ook enkel die ultieme vrijheid zien, hun eigen kunnen projecteren op die zee van vrije tijd en vrije keuzes die zo’n lange tijd weg- oproept en ja dan wordt zo’n lange reis wel heel aanlokkelijk.

Maar ik neem wel een lijf mee dat zich niets aantrekt van vrije tijd of vakantie. Hierdoor vallen er al regelmatig dagen af omdat ik mij te ziek voel om echt iets te doen en er van te genieten. Hangdagen zijn dat.

Daarnaast zijn er nog vele factoren die het ultieme vrije gevoel best wel verstoren. onze dagen zijn maar kort, na het ochtend ritueel van honden uitlaten, ontbijt, verzorging/ aankleden, camper wat opruimen, afwassen zijn we al ruim 3 soms 4 uur verder.

Dit is meestal de zure appel in de ochtend waar we doorheen moeten. Voor Sander is het veel werk en dus moet er ook voor hem soms nog wat extra rust worden ingepland.

Onderweg worden we veel geconfronteerd met die zaken die niet mogelijk zijn. Zoals we op de heenweg al snel ontdekten dat het best lastig is om plekken te vinden met stroom die niet teveel uit de route liggen. Het blijft een gok of we een plaatsje kunnen bekijken, meestal is er geen parkeerruimte voor onze camper.

Ook winkelen is vaak een onderneming. Ik had dit keer bedacht geen eten voor kerst mee te nemen want we zouden toch wel een mooie grote Carrefour supermarkt tegenkomen. Ik zal jullie eerst gerust stellen, we hebben inmiddels te eten en nog lekker ook, maar het was wel een gedoe.

De grote supermarkten hadden geen plek voor onze camper. We besloten vervolgens om te stoppen op een camping boven Lyon, een van de weinigen die nog open is in de winter ijs. Groot voordeel: op 300 meter bevindt zich een mega grote Auchan supermarkt met daaromheen nog allerlei leuke winkeltjes.

Echter op de camping Ă angekomen blijkt er een snelweg tussen de camping en de Auchan te liggen. Er is een weg over de snelweg maar ik kom die weg niet over. Het is er ontzettend druk met verkeer en slechts een heel smal voetpad. Het zou levensgevaarlijk zijn om mij daar te begeven en dus gaat Sander alleen even het aller noodzakelijkste halen. Met de camper er heen gaan gaat ook niet.

imageCamping 20 km boven Lyon.

We besluiten om dinsdag extra vroeg op te staan om zo het zuiden te kunnen bereiken zodat we woensdag vrij houden om op jacht te kunnen naar etenswaren. Als we dinsdag middag aankomen in Palavas Les Flottes, na een lange dag, blijkt in de plaats zelf geen supermarkt die we lopend kunnen bereiken.

We vinden wel een kleine supermarkt op 3 km afstand aan een grote weg. We zetten woensdag wederom vroeg de wekker want we willen eventueel voor de massa uit zijn. We kunnen hier parkeren en halen hier wat lekkere dingen. Het is er zelfs heel rustig, we zien later dat iedereen naar de grote supers gaat, en deze kleine supermarkt die ook wel vrij prijzig is, dus overslaat.

image

Hoe rustig wil je het hebben?

Gelukt om in ieder geval met kerst lekker te eten. Het zijn lamskoteletjes met country aardappels en sperciebonen geworden. Voor kerstavond besluiten we alleen wat toastjes, fruit en vleeswaren te eten. En 2e kerstdag bestaat niet in Frankrijk en dan is het plan om pannekoeken te eten.

Het is soms best dubbel dat ik enerzijds het heerlijk vind om zo op reis te zijn, maar toch ook confronterend dat we het moeten doen met de dingen die wel op ons pad komen.

Vanaf nu zal ik echter veelal bloggen over die dingen die wel op ons pad komen!

En dat zijn er genoeg en dat is heel erg fijn en genieten we heel erg van! Maar eerlijk gezegd lukt het mij alleen om daar van te genieten als ik niet teveel verwacht, want dan is er teveel teleurstelling.

image

Een meeuw vanuit de camper kunnen fotograferen is natuurlijk wel echt genieten!

En misschien is deze blog wel vooral voor mijzelf om de dingen in het juiste perspectief te zetten en van daaruit de dingen te nemen zoals ze komen!

Binnenkort verslag van onze 1e week!