Even weg!

Op weg naar Hoorn. En boffen want vandaag schijnt lekker de zon!

IMG_0201

Onderweg genieten van de mooie landschappen!

IMG_0203

Wat ziet alles er toch vrolijk uit met een zonnige gloed.

IMG_0202

Eerst zorgen voor de hondjes. Een prachtig stuk bos bij het IJsselmeer. Met zwemgelegenheid voor hondjes. Voor Florina vinden we het te koud, die heeft al zoveel last van gewrichten maar Bente houden we niet tegen en die mag lekker even zwemmen.

IMG_0209

En dat doen we ook om dit te voorkomen:

IMG_0194

Er lagen ook in dit park voldoende modderplassen en deze bovenstaande foto van een paar weken terug toont goed hoe Bente daar mee omgaat. We mogen heel blij zijn als het niet gaat rollen en het bovendeel nog schoon blijft. Maar zo kan ze niet mee winkels in, dus zijn we nu verstandig:  Bente mag zwemmen in het schone water en daarna netjes naast blijven tot in de auto. Zo heeft ze geen gelegenheid zwart te worden.

Het is prachtig aan het water. Jammer dat ik alleen telefoon mee heb en geen echt foto toestel.IMG_0212IMG_0215

Honden moe en uitgespeeld, dan naar het centrum.

IMG_0217

Winkel 1, is ietwat te klein voor mijn rolstoel. Ik kan alleen bij de deur wachten. Dat komt veel voor met name in deze maanden voor de feestdagen.

IMG_0220

Gelukkig is de H.ema wel erg ruim. Alleen kan ik niet naar boven dus ik wacht op Sander die naar het toilet gaat en helaas geen H. ema tompouche voor ons want het restaurant is boven.IMG_0222

Dan lopen we door naar de V en D. Daar kunnen we wel bij het restaurant komen. Terwijl Sander wat drinken en lekkers haalt, doet Bente mijn laarsjes/jas etc uit en legt dat keurig op tafel.

IMG_0228

Met Bente even een rondje door de rustige V en D, want eind van de middag. Bente loopt los van de lijn netjes mee, maar als ik haar even wil laten liggen, gooit ze haar kontje tegen de krib. Bente blijft staan! En doet een stapje, Bente niet doen, zo wordt ook mijn foto wazig. En ik had het plaatje van jou liggend voor de leuke pyjama broek in mijn hoofd.

IMG_0229

Nou Vooruit, dan wil ik wel even lief gaan zitten.

IMG_0230

We duiken weer de winkelstraat in. Bente loopt keurig mee. We maar niet vertellen wat hier kort voor gebeurde. Of toch stiekum wel, terwijl ik aan Sander vertelde dat hij even een foto van ons samen moest maken en ik wilde gaan rijden met rolstoel, was Bente opeens verdwenen. Die stond namelijk lekker in een hoekje wat op te eten. Bente hier komen, nu!!!

IMG_0226

Ik kan het wel, ik kan het wel, denkt Bente maar dat neemt niet weg dat ik soms ook even behoefte heb aan wat vrij snuffel vertier. Dat die Florina nu zo’n doetje was die geen meter van de rolstoel durfde te wijken, daar kan ik niets aan doen. Ik Bente, ik ben best heel lief, maar absoluut geen doetje!

IMG_0227

Het wordt al donker en lekker rustig!

IMG_0231

Wij duiken nog even een boekhandel in, altijd leuk. En goed nieuws niet eens wat gekocht. Best een prestatie.

IMG_0233

En dan toch wel wat trek, even snel voor we weer huiswaarts keren (nu ja nog even snel in Hoorn een oude tandem ophalen die Sander wil opknappen en waarvoor wie hier eigenlijk naar toe reden) een Febo snack.

IMG_0235

Naar Huis! Spannend hoor zo in het donker, dat doen wij niet vaak!

IMG_0241

Bente rust uit na een drukke dag!

IMG_1831

Ogen openhouden valt niet meer mee, welterusten dan maar!

IMG_1833

Spannende dagen

Zondag op maandagnacht werden wij wakker van de ambulance die met zwaailicht voor ons raam/deur stond. Het bleek te gaan om de vriendin van mijn vader. Mijn vader woont boven ons en zijn vriendin was bij hem. Ze was niet goed geworden en het was niet gelijk duidelijk wat de reden hiervoor was. Wel ging het steeds slechter en uiteindelijk werd een scheur in de aorta gevonden. Direct met ambulance doorgezonden naar een ander ziekenhuis alwaar de OK klaar stond. De operatie duurde 8 uur en het was heel spannend. Ook na de OK bleef de toestand nog kritiek, maar nu wat dagen later lijkt alles wat te stabiliseren. Van mijn geef maand plannen en andere Colorfullworld zaken kwam weinig, en ook vandaag deed ik zeer weinig. Nu de meest spannende dagen voorbij zijn, hoop ik diverse dingen weer wat op te pakken.

Colorfullworld – Hoe een kunstkaart tot stand komt.

De afgelopen weken ben ik bezig geweest de collectie kaarten en andere producten beter te stroomlijnen. ik wil meer eenheid in de producten en een juiste voorraadbeheer. Dat lijkt wel te lukken, maar wat een werk en vooral wat een planning.

Want ik kan in feite nauwelijks iets alleen doen, dus ik wacht tot ik hulp heb en dan kunnen we weer iets doen. Als ik mij dan net niet lekker voel, komt er ook niet heel veel van, dus al met al heeft het nog wel wat voeten in de aarde.

Maar het lijkt wel te lukken, heel langzaam echt ministapje voor ministapje komt er meer lijn in.

Hierbij een kleine inkijk in wat in de laatste weken werd gemaakt. Dit moet nu worden afgewerkt, en dan ook nog uiteindelijk weer in de verkoop. Het verkopen van de kaarten is weer een ander onderdeel, en daar heb ik ook wat plannen mee, maar eerst mij maar eens richten op wat meer eenheid in de producten. Tot nu toe, heb ik gewoon een stapel kaarten en andere producten liggen en moet steeds weer tellen wat er in voorraad is. Als ik wat wil printen moet ik steeds weer de formaten opzoeken en de printer instellen. Dat is niet heel erg effectief, dus dat moet anders.

Met deze printer worden de kaarten geprint.

IMG_1798

Op grote A2 vellen worden vierkante kaarten geprint. Deze kaarten worden maar liefst 15,5 x 15,5 cm en zullen een luxe uitstraling krijgen.

IMG_1800

IMG_1787

Daarnaast worden er nog kleinere kaarten geprint en prints voor kleine cadeautjes, zoals notitieblokjes. Deze zullen ook in de webwinkel verschijnen. De kleinere cadeautjes met een foto van mijn hand werden op kunstmarkten zeer goed verkocht.

Welke cadeauproducten dat zijn, zal ik binnenkort showen!

IMG_1799

Na het drogen van de vellen, moet er worden gesneden en gevouwen. vervolgens moeten producten worden voorzien van een sticker en er wordt zo nodig een envelop bij gezocht. Daarna worden ze verpakt en in een voorraad lijst gezet.

Dit vervolg om tot mooie fotoproducten te komen, zal ik binnenkort hier showen!

Weggeefactie!

Vandaag zijn wij 22 jaar getrouwd. Dus reden voor een feestelijke dag. Wij gaan dan ook vanavond lekker uit eten. Ik heb prachtige bloemen ontvangen van Sander.

Maar het is ook Geef Maand en dus wil ik vandaag een mooi pakket weggeven. Wil je in aanmerking komen laat dan hier of via FB een reactie achter dat je graag mee wil dingen.

Voordat ik verklap wat er in het pakket zit, wil ik nog even laten zien wat ik via de FB site van Geef Maand November ook wat kreeg. Ik ontving 2 hele leuke boekjes over pannenkoeken en high tea. Aangezien wij erg houden van pannenkoeken (en high tea) kwamen deze boekjes erg te pas. Leuk om precies vandaag bij de post te krijgen.

IMG_1789

Het pakket wat ik ga weggeven is een uitgebreid pakket. Een van de mooiste boeken die ik en Sander de afgelopen tijd lazen is het boek: Het vergeten verhaal vaneen onwankelbare liefde in oorlogstijd.

Ik las het boek niet maar luisterde er naar via aangepast lezen waar ik lid van ben en vond het boek zo mooi, dat ik het kocht voor Sander. Die heeft het inmiddels ook uit. Het is een dik boek dus goed voor heel wat uren leesplezier. De boekenlegger die ik er bij geef zorgt dat je toch het boek even kunt wegleggen als je wat anders moet doen ;-). Het gaat wel over de 2e wereldoorlog, dus dat moet je dan wel interesseren maar het is een prachtig verhaal!

Daarnaast zit er een mooie stevige kaars in het pakket, sfeervol voor de winteravonden. Een stukje chocolade is altijd lekker als je knus met boek en kaars aan op de bank zit. En tot slot krijg je een aantal postkaarten met mooie afbeeldingen uit mijn eigen colorfullworld kaartencollectie, waarvan ik hoop dat jij ze weer doorstuurt naar mensen die jij kent en je graag een kaartje wilt sturen. Ik verloot het pakket  vrijdag 13 november om 12.00 uur dus tot die tijd kun je hier of via FB reageren.  Verder wens ik iedereen een fijne dag met vele kleurrijke momenten!

IMG_1758

De griepprik in de Geefmaand…..

Vorige week blogde ik al over de geef maand en ik bedacht allerlei acties. Alleen de uitvoering kwam niet echt van de grond. Op dinsdag 3 november kreeg ik de griepprik en die prik zorgde ervoor dat ik mij heel wat dagen vrij ellendig voelde.

Ik deed heel erg weinig en ik had het idee dat er niets kwam van het geven. Ook al omdat ik bij dat geven zoveel hulp nodig heb. Wat je wil geven moet ergens vandaan worden gehaald, uit een kast bij je thuis of uit een winkel en dan moet het nog ergens terecht komen.

Je kunt natuurlijk ook immateriële dingen geven, zo las ik op Facebook, maar dat is nu ook nog eens knap lastig als je de hele dag thuis bent. Want wie geef ik dan wat. Mijn hulpen hebben inderdaad wat gekregen. En Bente en Florina kregen in ieder geval veel knuffels, maar dat is elke dag wel de normale gang van zaken.

Sander was erg druk met wat herstel werkzaamheden van onze camper. En kon mij niet helpen. De overige hulpen hadden het al druk genoeg met het vele verzorgen en huishoudelijke taken.

Ik was daarbij af en toe goed chagrijnig van alle griepverschijnselen. Vooral mijn spieren die deden zoveel pijn dat ik nauwelijks met de computermuis om kon gaan. En dan houdt bloggen wel op.

Maar terugkijkend heb ik toch elke dag bijna wat gegeven. Dat is dan toch wel weer leuk. Op woensdag gaf ik iemand een nog mooi jasje van Gaastra wat ik wegens toch te onhandig voor mij niet meer droeg. Donderdag trakteerde Sander op koeken bij garage de Automaten en vrijdag schonk ik een bijdrage aan goed doel. Zaterdag gaf ik nog een boek weg.

Vandaag kon ik eindelijk weer wat meer doen met hulp van Sander en bereidde ik een groot deel van de rest van de geef maand voor. Wat ik precies ga weggeven en aan wie komen jullie vanzelf deze maand achter.

IMG_1755

Ik kan wel verklappen dat ik chocolade ga weggeven. Bente vond het echter een beter idee om die chocolade aan mij te geven. Echter dat ging niet feilloos en de verpakking raakte beschadigd.

IMG_1748

Dat kwam zo, Sander was even weg en Bente zag allerlei spullen op een kist liggen en wilde dat pakken. Ik lag half soezend wat televisie te kijken en ik had niet in de gaten dat Bente bij die kist aan het rommelen was.

Totdat met enig kabaal er van alles van die kist viel. Ha, dacht Bente, nu kan ik dat het beste allemaal naar Petra brengen anders ligt het hier ook maar op de grond. Bente werkt nogal graag, vooral apporteren is iets waar ze geen genoeg van kan krijgen.

Zo bracht Bente wat boeken die erop lagen naar mij toe. Echter ook de chocolade reep moest perse naar mij gebracht (als ik nee zei dan liep ze wel netjes weg, maar als ik dan weer even wegsoesde sloop ze toch weer naar de plek waar de chocola lag).

Echter de vloer is vrij glad en de verpakking vrij dun, dus mevrouw Bente had er enige moeite mee om de dunne plak chocolade van de grond te krijgen en dat is te zien aan de verpakking. Er zitten hier en daar wat tandjes in. We hebben de chocolade maar lekker zelf opgegeten, ik vond de verpakking er net wat te gehavend uit zien om het weg te geven. En erg dat we dat vonden, lekker hoor met zeezout!

Omdat ik eigenlijk wel moest lachen om haar ijver, heb ik haar tenslotte maar de opdracht gegeven om mij alles te brengen wat op de grond lag. En ik besloot een klein stukje te filmen. Helaas is het vrij donker, maar hier zie je de over ijverige Bente aan het werk. Het was een van de laatste dingen die op de grond lagen de rest van de spullen lagen al op mijn bed. We leerden ervan dat we de dingen beter wat hoger weg kunnen leggen als het niet de bedoeling is dat Bente ermee aan de sleep wil gaan.

Let bij het filmpje op het laatste shot van Bente!

Tot zover mijn geef maand, houd mijn blog in de gaten voor wat acties!

Een rolstoelbus en vrijheid! Geef Yvonne ook haar vrijheid!

Uit mijn jeugd kan ik mij nog wel eens herinneren dat wij op zondagochtend op pad gingen en dat het op de snelweg dan uitermate rustig was.

Tegenwoordig verbaas is mij erover hoe druk het altijd is op de weg. We reizen schijnbaar wat af met z’n allen. Het lijkt erop dat we graag op stap gaan!

Hoe vaak ga jij niet ergens naar toe – met deze woorden begint Yvonne Lammertink haar relaas om aandacht te vragen voor het probleem om met een elektrische rolstoel ergens te komen.

Zie:  http://www.dreamordonate.nl/2405-rolstoelbus-om-mee-te-doen

Natuurlijk weet ik als geen ander hoe heerlijk het is om in die zin toch nog enige vrijheid te voelen. Het is al pittig genoeg om zoveel niet te kunnen.

Ik las al in september dat Yvonne met deze actie was begonnen en ik wilde ook een bijdrage leveren.

Echter dat kwam er niet van en nu moet het maar eens afgelopen zijn met het wel willen maar niet doen. Tijd voor meer actie!

Vandaar dat ik begin met een gift van 25 euro aan Yvonne. Het is maar een kleine druppel op een gloeiende plaat, een rolstoelbus is nu eenmaal duur.

Dus als je nu deze week weer eens op de fiets stapt of lekker in je eigen auto weg kan rijden en zelfs als je staat te wachten op een koud en winderig perron omdat de trein weer eens te laat is, bedenk dan dat het zomaar weg kunnen een groot goed is.

En laat dat dan de aanleiding zijn dat jij ook een kleine bijdrage doet en een druppel kan bijdragen. Yvonne zal blij zijn met elke druppel hoe klein ook.

Soms regent het heel zachtjes, verbaast kijk je naar alle kleine druppeltjes en verdorie de volgende ochtend ligt er toch een heuse plas!

Zoals de meeste mensen wel weten verkoop ik wenskaarten van foto’s die ik zelf gemaakt heb, van deze opbrengst steun ik ook mensen met een handicap die dit kunnen gebruiken en zal komende maand nog vaker aan dit soort projecten wat geven!