Wat blog je als het niet zo lekker gaat…

Het ging de laatste weken redelijk, maar de afgelopen week was het geen fijne week. Ik vind het lastig bloggen als ik het idee heb dat ik weinig positiefs te melden heb. Ik laat vaak zien op deze blog, maar ook in de “echte wereld” wat ik allemaal doe, en veel minder vaak wat ik allemaal niet doe en hoe ik mij daarover voel.

Ik hoor wel eens dat mensen vinden dat ik erg actief ben op verschillende gebieden. Ik snap dat het soms zo lijkt, maar ik voel dat zelf helemaal niet zo. Helaas. Het blijft een erg wankel evenwicht.

Bloggen of vertellen over wat ik allemaal niet doe, is natuurlijk ook niet zo interessant. En wat vertel je over uren niets doen door allerlei ongemak, vermoeidheid en pijn. Opnoemen waar elk pijntje zit is niet mijn ding. Echter een blog over hoe ik dan in allerlei kleine dingen toch het geluk vind is evenmin mijn ‘ding’.

Ik weet inmiddels dat ik heel goed kan genieten van de kleine dingen des levens, maar een feit is dat ik juist van die dingen geniet als ik mij redelijk goed voel. Dan is elke stap van Bente heerlijk, het uitstapje naar de supermarkt een groot feest, de regenbui prima want ik lig toch lekker, het glaasje thee wordt met 1 koekje al een echte high tea en ik blik tevreden rond in mijn (ons) mooie huisje.

Maar juist als alles niet lekker loopt, zie ik die kleine dingen helemaal niet goed. Dan zijn de dagen lang en saai en ik ben niet zo zen dat ik op die dagen tevreden kan zijn met wat ik heb.

Toch ben ik eigenlijk nooit echt heel chagrijnig, ik klaag niet veel (denk ik) dus een ander merkt mijn onvrede veelal nauwelijks. Maar ik voel mij dan wel vervelend, gefrustreerd en soms verdrietig en dat is niet prettig. Mijn wereld dan kleurrijk houden, iets waar ik voor sta, is in dat geval best een pittige opgave.

Dit gevoel van ontevredenheid en niet mijn eigen dingen kunnen doen dat moet niet te lang duren. Want dan is er het gevaar dat ik wel mega chagrijnig zou kunnen worden.

Dus poog ik zo snel mogelijk mijzelf uit die put te trekken en ook als ik fysiek mij niet lekker voel, dingen te zoeken die dan wel gaan. Zo is even een klein uitje vaak minder belastend dan thuis op de computer werken. Maar wil ik een mijn bedrijfje Colorfullworld in stand houden/uitbreiden dan moet ik echt wel af en toe aan de slag. Dat blijft een dilemma hoe vaak ik mijzelf moet opkrikken om die dromen waar te maken.

Inmiddels weet ik dat als ik in een week een aantal dingen kan doen, die ik belangrijk vind, ik meestal wel tevreden ben. Ik vind dat mijn ‘lat’ ligt niet erg hoog ligt. Want ongeveer 8 productieve uren in een goede week, is vaak wel een reden tot tevredenheid en soms verbaast mij dat zelf, want dat is toch best weinig. Vooral ten opzichte van wat ik allemaal aan plannen en ideeën heb. Ik zou het 10-voudige aan uren ook kunnen vullen.

Ga maar na, 8 uren per week, iets meer dan een uur per dag. Terwijl ook in huize Zwier een dag toch echt 24 uur heeft. Wat doe ik in vredesnaam met al die andere uren? Dat laat ik nog even in het midden, er volgt binnenkort nog een blog waarin ik mijn dag zal beschrijven.

Een geluk bij een ongeluk is dat ik snel denk en goed kan plannen. Zonder deze ‘talenten’ in mijn genen zou ik nog veel minder voor elkaar krijgen. Bovendien kan ik gebruik maken van enkele hulpen die mij helpen met een aantal zaken onder andere voor Colorfullworld. Dat is fijn want anders zou het nooit lukken.

En zo schreef ik ondanks niet fit- toch wel weer deze blog. Kwestie van doen, hoe lastig soms ook.

Ben jij tevreden met wat je wilt en kunt doen? Is jou dag ook te kort of juist te lang? Welke dromen heb jij?

12 thoughts on “Wat blog je als het niet zo lekker gaat…”

  1. Ik denk dat het heel menselijk is dat je, op het moment dat je je niet lekker voelt, de positieve dingen niet helder voor ogen kunt houden. En ik denk dat iedereen, in mindere of meerdere mate, wel eens van die momenten heeft. Ik in ieder geval wel, en ik heb toch een behoorlijk gezond lichaam. En je mag best eens toegeven aan een ontevreden/negatief gevoel, want dat hoort er nu eenmaal bij. En nee, het voelt inderdaad niet prettig als je je gefrustreerd, nukkig of verdrietig voelt. Ook ik loop op de momenten dat ik me zo voel tegen mezelf aan. Maar ik heb inmiddels geleerd dat ik dat soort momenten maar gewoon moet proberen ‘uit te zitten’, want ze gaan op enig moment toch weer voorbij. Of doordat je jezelf weer een ‘schop’ geeft om er verandering in aan te brengen, of omdat zo’n bui soms ineens weer ‘over’ is. En dan heb je wel weer de ‘spirit’ om blij te worden van de voor jou mooie momenten.
    Fijne paasdagen!!

    Liked by 1 persoon

  2. Wat je schrijft is ook zo’n beetje mijn geestelijk en lichamelijk leven. Ook ik ben de laatste tijd niet echt gelukkig, net als jij, ongemak, pijntje hier en daar. Artsen dit altijd alleen maar hun eigen vakgebied zien. . En dan moet ik me steeds weer proberen op te laden voor het volgende ongemak wat ik soms ook een strijd vind. Aan de andere kant moet ik ook niet klagen zeg ik dan tegen mezelf. Ik heb Tim nog een paar hele goede vrienden wat al een zeldzaamheid is. Ik kan nog genieten van kleine dingen maar toch ik vind het best moeilijk. Die vreselijke vermoeidheid. . . . . Ook nog en soms koester ik de vermoeidheid. . . Zo gaat het hier

    Liked by 1 persoon

    1. Dank voor je reactie, Arendje. Ik snap goed dat het soms erg lastig is allemaal. Je hebt natuurlijk ook geen partner en hoewel Tim een geweldige hond is, is het geen mens. Fijn dat je wel bij wat vrienden terecht kunt.

      Like

  3. Door fibromyalgie en veel artrose en leeftijd kan is steeds minder op een dag. Kracht is stuk minder en de ochtendstijfheid verdwijnt langzaam. Gelukkig ben ik niet snel vermoeid, maar lichaam geeft vaak aan nu even niet, vaak pauzes nodig.

    Mag ik nog even een opmerking over je blog maken, ik vind je verhalen leuk om te lezen maar heb moeite met het harde lettertype, koppen doen zo chocoladeletterachtig aan en leest niet lekker. Heb je dit lettertype om een speciale reden?

    Liked by 1 persoon

  4. Duidelijk komt het over ….hoe weinig uren jij je goed voelt…en hoe je daar mee omgaat dan is het goed te begrijpen dat je soms het gevoel van niet kunnen genieten van de kleine dingen….af en toe verdwijnt.
    Ik bewonder dan zo je doorzettingsvermogen…door mijn fibro merk ik ook dat ik af en toe in een dip kan zitten om vervolgens er toch weer uit te komen als ik me weer wat fitter voel dat houd me op de been genieten van de kleine dingen is het allermooist alleen moet je het wel zien en er energie voor hebben……maar dat kan jij Petra en ik ook….

    liefs Fia

    Liked by 1 persoon

  5. Je moet ook niet bloggen he. Het mag, als je wilt en als je kan.
    Leven met ziekte is tijdrovend en energieslopend.
    Niet alleen ziekzijn kost tijd, ook alles regelen aan hulp en hulpmiddelen kost veel tijd en energie. En basisdingen kosten meer tijd en energie.Even onder de douche springen zit er niet bij.
    Als je er zoals nu even doorheen zit…zorg dan eerst voor jezelf, dat de rust en energie weer terug komt.

    Groet, Greet

    Liked by 1 persoon

  6. Hopelijk voel je je al beterder! ja wat is tijd en zeker wat is tijd als alles in je leven al zo tijdrovend is… Ik merk het ook steeds meer.. Voor mij is het accepteren van de ingeleverde tijd aan steeds minder energie hebben een zeer lastige… Ook daar kom ik wel weer doorheen maar soms heb je van die baal momenten door je lichaam of de strijd die je weer eens moet leveren wat veel energie kost… Van binnen baal ik soms gigantisch maar met mijn vrolijkheid heb ik de sfeer voor mezelf in de hand waar ik de dag meestal weer positief zie! Laten we maar zoveel mogelijk vrolijk zijn en de dingen die voor ons zo bepalend zijn of stress geven maar niet al te veel ruimte in te laten nemen. Keep on smiling! maar soms een rotdag mag ook! Dan komt morgen wel weer een lach!

    Liked by 1 persoon

  7. Vervelend hoor dat het niet lekker gaat.
    Hopelijk kom je er snel weer bovenop.

    Ik kan ook lang niet wat ik wel zou willen en zit regelmatig in een dip.
    Het leven is vaak moeilijk helaas…
    Sterkte hoor!

    Liked by 1 persoon

  8. Soms maak ik de dag van te voren plannen voor de volgende dag en dan blijkt de volgende morgen dat ik er niet toe in staat ben. Te uitgeput of teveel pijn. Daar baal ik dan van, mijn hersens willen wel, maar mijn lichaam dan niet. Soms is dat frustrerend en ik heb moeten leren accepteren dat het nu eenmaal zo is en dat het steeds vaker zal voorkomen. Dat is een heel proces met vallen en opstaan.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s