Maak kennis met onze hulphonden!

DCF 1.0
Onze 3 dames in 2002. Grace, linksachter is mijn 1e hulphond. Esmee en Isolde -allebei huishond zitten ernaast en ervoor. Helaas zijn ze alle 3 al niet meer in ons midden.

Het wordt tijd om onze honden eens voor te stellen. Een aantal lezers zullen onze honden wel kennen. Dan kun je nu stoppen met lezen 😉 Ben je lekker snel klaar. Kijk nog wel even naar de foto’s, die blijven leuk. Vinden wij dan.

In 1994 kreeg ik mijn 1e hulphond. Kant en klaar afgeleverd door destijds stichting SOHO, inmiddels is dit stichting hulphond Nederland. Om met een hulphond te kunnen werken werd je intern uitgenodigd voor een cursus en dan werd bekeken welke hond bij je zou passen en of je wel geschikt was om een hulphond te bezitten. Ik slaagde na een ruime week intern,  vrij makkelijk omdat ik in mijn jeugd al honden had.  Mijn droom was, voor later als ik groot zou zijn, dat ik iets met honden wilde doen. Helaas heeft een hulphond niet het eeuwige leven en mijn 1e hulphond Grace stierf vrij onverwacht op negen jarige leeftijd.

Omdat we inmiddels nog 2 honden erbij hadden gekocht (tevens Golden retrievers) waarmee Sander vrij intensief aan het trainen was geslagen, besloten we de volgende hulphond zelf op te voeden. Er is in onze ogen niets leukers als een pup.

Kaarten-10
De kerstkaart van 2004 met Fiona als 5 maanden oude pup. Fiona was een echte doerak, iets wat ze echt uitstraalt op deze foto.

Om zelf die pup als hulphond op te voeden, leek ons geweldig.

En zo kwam Fiona bij ons wonen, ergens medio 2003. We voeden Fiona op en leerden haar de taken die ze voor mij moest doen. Dat ging heel aardig, hoewel we nu weten dat het beter kon. Fiona was ook geen makkelijke hond. Ze was heel erg wild en heel nieuwsgierig. Heel langzaam ging Fiona beter luisteren en haar taken beter uitvoeren. Maar toen sloeg het noodlot toe.

Fiona was net 2 geworden, toen ze na slechts enkele dagen ziek te zijn geweest, (ze kreeg binnen 2 dagen een hele bolle buik) in haar hele lijf kanker bleek te hebben. Toen we met haar bolle buik bij de dierenarts kwamen, dacht de dierenarts dat het misschien of een ingeslikte punaise of iets anders scherps was of een kwaadaardig iets. Zou het een punaise oid zijn, dan was opereren heel snel nodig om haar te redden. Dus ze ging per direct onder het mes. Wij moesten wachten in de wachtkamer en al heel snel kwam de dierenarts ons vertellen dat het mis was. Ze zat vol kanker. Ze zou de wond dichtten en dan zouden we bespreken wat we verder konden doen. Echter enkele minuten later kwam de dierenarts opnieuw naar ons toe. Onze Fiona was al ter plekke overleden. Zo slecht was ze er aan toe. Dat was heel heftig en ook nu ik dit op schrijf voelt het heel beklemmend en onwerkelijk. We maakten er de dagen erop nog wel wat grapjes over. Jemig zoveel moeite om dat beest in het gareel te krijgen en dan glipt ze er tussen uit. Het waren verdrietige dagen.

24okt05 (121)
Florina als pup.

Ik wist wel dat ik een nieuwe pup wilde en wel zo snel mogelijk. Ik wist dat zo snel mogelijk toch weken of maanden zou worden en die tijd voor mij genoeg zou zijn om van Fiona ‘los’ te komen en opnieuw te beginnen. Na enkele dagen vonden we via het Golden Retriever netwerk een pup die we Florina noemden. Wat we erg ‘toevallig’ vonden en voor ons fijn voelde was dat Florina is geboren op de sterfdag van Fiona. De naam Florina is dan ook heel bewust gekozen. De oplettende lezer zal al hebben gezien dat Florina alle letters van Fiona heeft. En zo kwam 8 weken na het afscheid van Fiona, Florina bij ons wonen.

Florina was een heel makkelijke pup en heel anders dan Fiona. Dat vonden we best prettig, na de heftige tijd met Fiona. Florina die nu negen is, bleek al snel een vrij rustige en vooral trouwe hulphond. Het liefst bleef ze bij mij in de buurt. Al snel ontdekten we dat ze enorm hield van met de bal spelen en dat is tot op de dag van vandaag zo. Ze was als hulphond soms wel wat twijfelachtig. Zo moest je haar soms erg aan moedigen om iets op te pakken, vooral als het ergens onder lag. Wel is ze bijzonder vrolijk en ze heeft heel erg veel los meegelopen. Florina voelde zich naast de rolstoel zo prettig dat ik niet eens hoefde te kijken waar ze was. Altijd gewoon naast mij.

Kaarten-13
Florina is altijd uitermate vrolijk. Ze huppelt wat rond.

In 2013 besloten we een nieuwe pup te nemen. Florina kreeg wat last van spondylose en het voornamelijk het staan naast de rolstoel en het springen op bed, werden taken die wat zwaar voor haar werden. Inmiddels is Bente, de opvolger van Florina alweer bijna 2 en is Florina met pensioen. Dat bevalt Florina prima. Florina heeft een prima pensioen afgedwongen. Bente werkt en Florina krijgt haar ‘pensioen’ brokje. Als ik Florina niet direct haar brokje ‘uitbetaal’, volgt een kort blafje. ‘Denk aan mij’, blaft ze dan.

In het begin hielp Florina nog wel om bv sokken uit te trekken als Bente dit niet snel genoeg deed, maar inmiddels zit Florina geduldig naast bed of  rolstoel te wachten tot Bente haar taak heeft volbracht. En dus nu is Bente mijn hulphond.

En die Bente, ja dat is me er wel eentje. Daar moeten we maar een aparte blog aan wijden. Dus binnenkort meer.

Kaarten-12
Nogmaals Florina na het zwemmen. Het duurde 3 jaar voor Florina in het ‘diepe’ durfde te zwemmen maar toen ze dit kon, was ze ook niet uit het water weg te slaan. Florina was de 1e hond die we jaren zwemles moesten geven.

2 thoughts on “Maak kennis met onze hulphonden!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s