Hoe goedkoop kun je het maken….

Wij kijken naar de televisieserie Danni Lowinski. Een serie van SBS 6 die nu een aantal jaren te zien is. Nu zijn wij geen mensen die vaak series kijken. En ook Danni keken we het 1e  seizoen elke week, maar het seizoen erna werd dit al minder en misten we nogal eens een aflevering. Dit jaar begonnen we met goede moed aan de nieuwe reeks.

Danni is een voormalig kapster die advocate is geworden. Ze woont samen met haar vader die gebruik maakt van een rolstoel in een klein flatje. Danni  is geen traditionele advocate. Ze is een volks type en heeft het hart op de tong. Haar advocatenkantoor is niet meer dan een tafeltje in een winkelcentrum. Voor 1 euro per minuut kun je haar om raad vragen. Ze neemt het op voor de zwakkeren en de serie eindigt altijd dat zij en haar cliënt de zaak winnen. Natuurlijk – zoals in vele series is er veel wat niet strookt met de werkelijkheid en is het duidelijk een serie ter vermaak.

Wat wij een goede zaak vinden is dat de vader van Danni, Piotr Lowinski, in een rolstoel zit en dit wordt ook al die seizoenen netjes voortgezet. Hij is niet op miraculeuze wijze opeens genezen en dat mag al een wonder heten in dit soort series.

In deze aflevering zeurt de vader van Danni om een nieuwe rolstoel en wel een elektrische rolstoel. Hij maakt gebruik van een duwrolstoel. Natuurlijk is er geen geld voor een rolstoel. Danni heeft net een belastingaanslag gehad en het geldprobleem loopt als een rode draad door de serie. Er is geen geld en Danny’s vader zeurt altijd om geld voor zijn cafébezoeken en biertjes.

Omdat Piotr geen rolstoel krijgt gaat hij zelf maar op onderzoek uit en komt uit bij de firma Welzorg. De scène is opgenomen in de welzorgwinkel in Almere, grappig om dit direct te herkennen. En hier staat een prachtige super-de-luxe elektrische rolstoel voor slechts 3000 euro, af te betalen met 55 euro per maand.

Wij schoten direct in de lach, een elektrische rolstoel en wel het meest luxueuze type voor de prijs van 3000 euro. Vervolgens blijkt deze niet in het huis te passen, er volgen nog wat ontwikkelingen en het eindigt ermee dat Danni samen met haar vader verhaal gaat halen bij de ‘welzorg’ die hun tegemoet komt met een eenvoudiger elektrische rolstoel voor slechts 800 euro. Wij kopen per direct alle rolstoelen op en gaan geld verdienen.

Zoals gezegd – de serie is absoluut geen afspiegeling van de werkelijkheid en heel veel moet je met flinke korrels zout nemen. Toch begrijpen we niet waarom er gekozen wordt om een rolstoel een heel andere prijs te geven dan deze werkelijk kost. De prijs van de rolstoel in de serie (het type en merk waren te zien in de aflevering) is circa 13.500 euro. Ruim 4 x zoveel.

Wij vragen ons af:  wordt dit bewust gedaan- schrikt de Nederlandse bevolking anders van de hoge prijs. Hebben de schrijvers geen idee en wordt er maar gegokt of moet het het bewust afwijken van de werkelijkheid.

Wij weten het niet, maar vinden het wel een gemiste kans.

Immers als er eens een rolstoeler voor komt in een serie, probeer dan tenminste iets over te brengen inzake het leven in een rolstoel. Zet de kijker niet totaal op het verkeerde been, zeker niet als diezelfde kijker waarschijnlijk geen idee heeft wat een rolstoel kost en dus niet beseft dat dit een verkeerd been is. In vele fragmenten in de serie is het duidelijk dat het om een serie met de nodige zoutkorrels gaat en dat beseffen mensen zich vast wel heel goed. In het geval van de kosten van een rolstoel, betwijfelen wij ten zeerste of de kijker zich ook hier beseft dat dit niet de werkelijkheid is en dat vinden we jammer.

Wat vinden jullie-  is het voor de beeldvorming belangrijk dat er juiste informatie wordt gegeven? Of zijn series daar toch niet het goede middel voor?

Wil je deze aflevering terugkijken, dat kan via:

http://www.sbs6.nl/programmas/danni-lowinski/videos/V91ayDaTpwR5/danni-lowinski-aflevering-2

Er op los leven of plannen?

IMG_0277

De afgelopen weken ben ik druk geweest van alles in schema’s te zetten. Ik werk met leuke kleurtjes in excel en zo krijgen al mijn plannen vaste tijdstippen waarop ik denk en vooral hoop dat ik ze kan uitvoeren.

Mijn plannen voor 2015 zijn:

  • Een blog bijhouden
  • Naar een aantal kunstmarkten gaan ivm verkoop kaarten
  • Bente verder trainen
  • Fotograferen
  • Mijn fotokaarten via internet verder promoten en een (betere) webwinkel opzetten

Ik vind dat niet heel erg veel voor een heel jaar. Zeker in aanmerking genomen dat mijn fotografie hobby bijvoorbeeld enkel in de zomermaanden uitgevoerd wordt en dan nog zeer minimaal.

Bente leert gelukkig heel snel, want van veel trainen komt het eigenlijk niet. Wat ik haar nog graag wil leren is deuren open maken, dat kan ze nog niet. verder is het wat bijschaven.

Inzake de blog moet ik nog uitvinden hoe vaak ik die kan updaten- een echte blogger moet elke dag bloggen, maar dat gaat mij niet lukken. Gisteren was weer zo’n dag dat ik wel een blog schrijven had ingepland, maar het er niet van kwam.

De dag zat vol met verzorging/aankleden (ben ik tot ca 11.30 mee bezig), even rusten en daarna direct door naar tandarts. Na dit bezoekje aan tandarts nog heel even in stad neuzen en bij thuiskomst rusten/ slapen. Gisteren was ik na dit slapen nog zo moe dat ik eigenlijk niets meer deed. Ik ben er nog niet uit hoe streng ik dan voor mijzelf moet zijn, omdat ik het wel op mijn to-do list had staan.

Als ik niet met schema’s werkt dan komt er van bovenstaande plannen in ieder geval niets terecht, want dan gaan de dagen geheel ‘verloren’ aan allerlei kleine dagelijkse bezigheden, zoals een mailtje, de post en zaken als wat we zullen gaan eten.

Daarom heb ik allerlei schema’s in excel. Hoewel ik eigenlijk qua type best een ‘ik zie wel wat de dag brengt type’ ben. Maar als ik met weinig energie toch wat meer wil doen- dan de dagelijkse dingen- dan moet ik noodgedwongen heel goed plannen.

De komende weken ga ik die schema’s verder uitdiepen. Hoe maak ik die schema’s, waarom en wat zijn de voor en nadelen. Nu zie ik dat het in mijn schema- rust tijd is- of TV kijken- zo flexibel ben ik dan weer wel.

Leven jullie er maar op los of ben je ook zo’n planner- al dan niet in Excel?

Maak kennis met onze hulphonden!

DCF 1.0
Onze 3 dames in 2002. Grace, linksachter is mijn 1e hulphond. Esmee en Isolde -allebei huishond zitten ernaast en ervoor. Helaas zijn ze alle 3 al niet meer in ons midden.

Het wordt tijd om onze honden eens voor te stellen. Een aantal lezers zullen onze honden wel kennen. Dan kun je nu stoppen met lezen 😉 Ben je lekker snel klaar. Kijk nog wel even naar de foto’s, die blijven leuk. Vinden wij dan.

In 1994 kreeg ik mijn 1e hulphond. Kant en klaar afgeleverd door destijds stichting SOHO, inmiddels is dit stichting hulphond Nederland. Om met een hulphond te kunnen werken werd je intern uitgenodigd voor een cursus en dan werd bekeken welke hond bij je zou passen en of je wel geschikt was om een hulphond te bezitten. Ik slaagde na een ruime week intern,  vrij makkelijk omdat ik in mijn jeugd al honden had.  Mijn droom was, voor later als ik groot zou zijn, dat ik iets met honden wilde doen. Helaas heeft een hulphond niet het eeuwige leven en mijn 1e hulphond Grace stierf vrij onverwacht op negen jarige leeftijd.

Omdat we inmiddels nog 2 honden erbij hadden gekocht (tevens Golden retrievers) waarmee Sander vrij intensief aan het trainen was geslagen, besloten we de volgende hulphond zelf op te voeden. Er is in onze ogen niets leukers als een pup.

Kaarten-10
De kerstkaart van 2004 met Fiona als 5 maanden oude pup. Fiona was een echte doerak, iets wat ze echt uitstraalt op deze foto.

Om zelf die pup als hulphond op te voeden, leek ons geweldig.

En zo kwam Fiona bij ons wonen, ergens medio 2003. We voeden Fiona op en leerden haar de taken die ze voor mij moest doen. Dat ging heel aardig, hoewel we nu weten dat het beter kon. Fiona was ook geen makkelijke hond. Ze was heel erg wild en heel nieuwsgierig. Heel langzaam ging Fiona beter luisteren en haar taken beter uitvoeren. Maar toen sloeg het noodlot toe.

Fiona was net 2 geworden, toen ze na slechts enkele dagen ziek te zijn geweest, (ze kreeg binnen 2 dagen een hele bolle buik) in haar hele lijf kanker bleek te hebben. Toen we met haar bolle buik bij de dierenarts kwamen, dacht de dierenarts dat het misschien of een ingeslikte punaise of iets anders scherps was of een kwaadaardig iets. Zou het een punaise oid zijn, dan was opereren heel snel nodig om haar te redden. Dus ze ging per direct onder het mes. Wij moesten wachten in de wachtkamer en al heel snel kwam de dierenarts ons vertellen dat het mis was. Ze zat vol kanker. Ze zou de wond dichtten en dan zouden we bespreken wat we verder konden doen. Echter enkele minuten later kwam de dierenarts opnieuw naar ons toe. Onze Fiona was al ter plekke overleden. Zo slecht was ze er aan toe. Dat was heel heftig en ook nu ik dit op schrijf voelt het heel beklemmend en onwerkelijk. We maakten er de dagen erop nog wel wat grapjes over. Jemig zoveel moeite om dat beest in het gareel te krijgen en dan glipt ze er tussen uit. Het waren verdrietige dagen.

24okt05 (121)
Florina als pup.

Ik wist wel dat ik een nieuwe pup wilde en wel zo snel mogelijk. Ik wist dat zo snel mogelijk toch weken of maanden zou worden en die tijd voor mij genoeg zou zijn om van Fiona ‘los’ te komen en opnieuw te beginnen. Na enkele dagen vonden we via het Golden Retriever netwerk een pup die we Florina noemden. Wat we erg ‘toevallig’ vonden en voor ons fijn voelde was dat Florina is geboren op de sterfdag van Fiona. De naam Florina is dan ook heel bewust gekozen. De oplettende lezer zal al hebben gezien dat Florina alle letters van Fiona heeft. En zo kwam 8 weken na het afscheid van Fiona, Florina bij ons wonen.

Florina was een heel makkelijke pup en heel anders dan Fiona. Dat vonden we best prettig, na de heftige tijd met Fiona. Florina die nu negen is, bleek al snel een vrij rustige en vooral trouwe hulphond. Het liefst bleef ze bij mij in de buurt. Al snel ontdekten we dat ze enorm hield van met de bal spelen en dat is tot op de dag van vandaag zo. Ze was als hulphond soms wel wat twijfelachtig. Zo moest je haar soms erg aan moedigen om iets op te pakken, vooral als het ergens onder lag. Wel is ze bijzonder vrolijk en ze heeft heel erg veel los meegelopen. Florina voelde zich naast de rolstoel zo prettig dat ik niet eens hoefde te kijken waar ze was. Altijd gewoon naast mij.

Kaarten-13
Florina is altijd uitermate vrolijk. Ze huppelt wat rond.

In 2013 besloten we een nieuwe pup te nemen. Florina kreeg wat last van spondylose en het voornamelijk het staan naast de rolstoel en het springen op bed, werden taken die wat zwaar voor haar werden. Inmiddels is Bente, de opvolger van Florina alweer bijna 2 en is Florina met pensioen. Dat bevalt Florina prima. Florina heeft een prima pensioen afgedwongen. Bente werkt en Florina krijgt haar ‘pensioen’ brokje. Als ik Florina niet direct haar brokje ‘uitbetaal’, volgt een kort blafje. ‘Denk aan mij’, blaft ze dan.

In het begin hielp Florina nog wel om bv sokken uit te trekken als Bente dit niet snel genoeg deed, maar inmiddels zit Florina geduldig naast bed of  rolstoel te wachten tot Bente haar taak heeft volbracht. En dus nu is Bente mijn hulphond.

En die Bente, ja dat is me er wel eentje. Daar moeten we maar een aparte blog aan wijden. Dus binnenkort meer.

Kaarten-12
Nogmaals Florina na het zwemmen. Het duurde 3 jaar voor Florina in het ‘diepe’ durfde te zwemmen maar toen ze dit kon, was ze ook niet uit het water weg te slaan. Florina was de 1e hond die we jaren zwemles moesten geven.

Chagrijnig, ik?

En toen waren er alweer 2 dagen voorbij en keek ik niet om naar mijn blog. Had ik geen inspiratie? Ja, heus wel. Onderwerpen te over en ik popel ook om wat foto’s op de blog te zetten.

Maar helaas er moest allerlei zaken ingepland worden en dat neemt altijd weer veel meer tijd in beslag dan ik van te voren denk.

Eerst maak ik een lijst met de afspraken die we moeten inplannen. Veelal artsbezoeken en diversen qua hulpmiddelen. In februari moeten we bijvoorbeeld naar Welzorg omdat er nog steeds iets niet goed is qua rolstoel. Het gaat om de extra kin/mond besturing.  Daarvoor moeten we naar Oldenzaal, het hoofdkantoor van Welzorg special products.

Al 2 x is geprobeerd het op te lossen door de rolstoel op te halen, maar dat gaat niet goed. Nu gaan we zelf naar Oldenzaal omdat het deze besturing heel precies gemonteerd moet worden.

Daarnaast zijn er nog wat artsenbezoeken. De inspectie van de tillift is uiteindelijk nu ook naar februari verplaatst. Nadat Sander de afgelopen weken al 2 ochtenden is thuisgebleven omdat we een afspraak hadden staan voor die inspectie. En vervolgens wordt er afgebeld.

Sander laat ook weten wat hij moet/wil doen aan klusjes en dergelijke. Meestal onderhoud auto’s en diverse zaken die hij in huis of tuin wil doen. Daarna kijken we naar wat we aan sociale contacten willen maar vooral kunnen inplannen. Vervolgens wil Sander zelf nog wat vrije tijd om eens een fietstocht te maken.

En dan wordt het een rondje bellen. Eerst nog goed nadenken over wat prioriteit heeft. En ik maak in principe niet meer dan 1 afspraak per week qua artsen en 1 ‘leukere’ afspraak, Dan is de week vol. Een heel gepuzzel. Als de afspraken staan, dan kan de zorg ingepland worden. Immers als ik om 12.00 in Groningen moet zijn, dan heeft het geen zin dat er om 10.00 iemand in Almere mij komt aankleden. Dan moeten we al op weg zijn.

En wanneer zal Sander dat dagje fietsen? Hij fietst het liefst met wat zonnig weer. Wie niet. Helaas is het ons nog nooit gelukt om het weer een maand vooruit te voorspellen. Nog tips? Zo kwam het ook dat Sander op 9 januari zijn geplande fietstocht voorbij moest laten gaan. Storm en regen. De verwachting was natuurlijk winterweer, maar storm met windstoten van ca 90 km/ uur was Sander toch te gortig. In februari een nieuwe kans.

Het meest vervelende is dat je niet altijd direct antwoord krijgt op afspraken. Zo staan er nog wat mails uit met vragen omtrent diverse afspraken en ik moet op antwoord wachten tot we ‘verder’ kunnen. Dus ik kan nog geen rooster voor mijn hulpen maken. En nog erger, wanneer ga ik de leuke dingen des levens nu doen.

Ik kan er knap chagrijnig van worden. Vooral zo eind van de middag. Zo gisterenmiddag ook. Ik was niet te genieten. Sander gaf mij zelfs een boete en daar moest ik dan toch wel weer om lachen.

IMG_0256

Waar word jij chagrijnig van of ben je een type wat zich door niets uit het veld laat staan?

Bewust inkopen en bezuinigen met hamsters

IMG_0229

Afgelopen zaterdag was er in Kassa weer een supermarkt test. Er worden diverse producten gekocht bij een aantal supermarkten waaronder: LIDL, Aldi, C1000 en AH. Er wordt  vergeleken wie de goedkoopste is als je bij alle supermarkten een kar met dezelfde producten koopt. Ditmaal kwam AH als één na duurste uit de test. C1000 was de duurste. Ik ben het niet eens met de uitslag van deze test omdat ze van alle supermarkten het huismerk nemen. Maar de artikelen van bijvoorbeeld ALDI zijn vaak goedkoper als het huismerk van AH. Echter AH heeft nog een lijn, de basic lijn. En die lijn bevat meer dan 400 producten, genoeg om niet te verhongeren 😉 Ik zou graag zien dat het programma Kassa met die basic artikelen een vergelijk zou maken. Ik maak veel gebruik van de website van AH. Ook als je nooit je boodschappen door AH laat bezorgen of gebruik maakt van de afhaal mogelijkheid kan het aantrekkelijk zijn om je aan te melden bij de AH website. Dan vul je je virtuele boodschappenkar met producten zodat je vast weet wat de boodschappen gaan kosten. Je kunt ook de zoekfunctie  gebruiken om het goedkoopste artikel in een bepaalde categorie te zoeken. Je kunt ook op je gemak vergelijken of de aanbiedingen zoals  2e gratis wel zo voordelig is. Zo zag ik vorige week direct na intypen van pindakaas in het zoekvak, dat voor ons de aanbieding van 2e gratis ‘pot Calvé light’ de moeite waard is. Ook de pakjes van de enige echte chocomelk zijn ingeslagen. Bij de actie 2e gratis, kwamen 12 pakjes uit op 2,29 euro. Iets meer dan 19 cent per pakje. Dit heb ik afgezet tegen de goedkoopste pakjes van AH. Dit is het merk Inex die 1,59 euro per 6 pakjes chocomelk kosten en dus 12 pakjes voor 3,18 euro. Ruim 26 cent per pakje. Ik denk dat er echt wel goedkopere pakjes te verkrijgen zijn, echter omdat ik chocomelk niet vaak drink, vind ik ‘lekker’ ook belangrijk. Dus is het een afweging van prijs en kwaliteit. Deze week heb ik wat schoonmaakartikelen laten inslaan zoals flessen toiletreiniger van AH 1,39 2e gratis. Hierbij let ik dan weer niet zo op ‘lekker’. Ik zou in de winkel dit niet zo snel allemaal kunnen berekenen. Juist voor mensen met een handicap kan dit heel erg handig zijn, want dan ben je nog beperkter om in de winkel dit soort dingen uit te zoeken. Op vrijdagochtend staan de nieuwe bonusaanbiedingen die vanaf maandag gelden op de website. Als we in het weekend boodschappen willen doen kijk ik snel even of er niet iets is wat net vanaf maandag in de aanbieding is. Op de website van AH kun je ook alle producten zien met het predicaat ‘basic’ en de bijhorende prijs. Type hiervoor eenvoudig het woord basic in de zoekfunctie op de website van AH. Dan komen er maar liefst 400 producten tevoorschijn. Zo kun je thuis vanuit je luie stoel al goed vergelijken of je een duurder product wilt nemen of de basic variant ook voldoet. Of dat je toch om wilt fietsen naar een ‘goedkopere’ supermarkt. Helaas kun je op de AH website niet meer op goedkoopste product per categorie selecteren. Om je karretje te kunnen vullen en de prijzen zichtbaar te maken moet je wel steeds een trucje uithalen. Je moet namelijk wel een afhaal of een bezorg moment kiezen want dan worden de prijzen en de totale uitgaven pas zichtbaar. Je kunt echter onbeperkt kiezen voor afhalen of bezorgen zonder verder door te gaan naar een definitieve bestelling. Zodra ik mijn lijstje compleet heb en Sander wel naar de winkel gaat, print ik de lijst. Zo kan ik bewust thuis al kiezen en weet ik vrij precies wat we zullen gaan uitgeven. Wel is het zo dat soms een product niet in onze AH winkel verkrijgbaar is omdat de webwinkel een groot assortiment heeft. Wij kopen dan ook het meeste bij de AH. Ongeveer 1x per 3 á 4 weken laten we de boodschappen wel thuis bezorgen. Ik kijk dan als 1e naar de aanbieding om gratis te laten bezorgen. Meestal moet je dan ergens 3 producten van kopen en is de bezorging gratis. Als het gratis bezorgen toevallig bij een duur product zit dat we niet direct nodig hebben, kiezen we voor een goedkoop bezorgmoment. In december werd er bijvoorbeeld gratis bezorgd bij 3 flessen vrij dure wijn. Sander’s hart ging al sneller kloppen, maar helaas. Dat werd het niet. Een nadeel van bezorgen is dat je wel aan 70 euro moet komen. Dat zijn behoorlijk veel boodschappen. Als ik laat bezorgen dan kies ik voornamelijk vlees, diepvriesgroente/ conserven en een kratje bier. Ik vul het zo nodig aan met zaken die je bij ETOS kunt kopen want dat telt ook mee. We werken met een boodschappenbudget en als de basis boodschappen betaald zijn, kunnen we de rest besteden aan wat luxe/lekkere producten of eens een lekker recept te maken. Door op deze manier bewust boodschappen te doen ben ik overtuigd dat wij goedkoop uit zijn bij de AH. Ook omdat we bijna nooit grote hoeveelheden nodig hebben. Iets waar we nogal eens tegen aan lopen als we incidenteel wel naar de LIDL of ALDI gaan. En eigenlijk vind ik het supermarktje thuis spelen ook best erg leuk. Op Jumbo kun je nu ook bestellen en daarmee dus ook een virtueel winkelmandje vullen. Dat heb ik nog niet geprobeerd. Kan ik nog meer vergelijken 😉 Let jij op de prijzen en hoe doe je dit?

Hoe grijs groen wordt……..

De dag begint grijs, zoals vaak de laatste dagen. Even hadden we de afgelopen dagen zon. Ik ben er dan ook even eruit geweest. Dat was gistermiddag. Even snel met de honden naar het bos.

Na enkele vermoeiende dagen vanwege mijn verjaardag, was het vanmorgen niet alleen het weer grijs, ook mijn humeur was behoorlijk grijs. Weinig kleur te bekennen in huize Zwier. Voor leuke uitjes hadden we geen tijd en ik had ook maar weinig puf. En zo verzand de dag al snel in een saaie lange zondag met alleen maar wat administratieve werkzaamheden. Ik schreef weliswaar recent nog dat ik van cijfertjes hou, maar dat zijn dan alleen de leuke cijfers die ik zelf in de hand heb en niet alle rompslomp rond oa de nieuwe zorgwet. Maar ik zette mij aan wat administratieve klusjes en keek daarna lekker even TV.

Daarna was het tijd om samen even het rooster van februari door te nemen. Wanneer huren we hulpen in. Wanneer moeten er artsen bezocht worden en met een blik op de grijze wolken, kwam al snel de vraag- moeten we niet de zon eens gaan opzoeken. Al snel zaten we op internet vakantiehuisjes te kijken. Kijk dan gaat het opeens toch een stuk beter. Prachtige huisjes met heel veel groen. Daar kunnen we met onze groene nieuwe bus best naar toe rijden. Lekker even dromen. Hoewel dromen, we kwamen een huisje tegen wat niet erg duur is. Er nog op uit voor de lente in Nederland begint is wel zeer aantrekkelijk. Dus ik ging cijferen, leuk cijferen met eurootjes die we te besteden hebben, en daarna weten dat we misschien best in maart nog even weg kunnen. Kijk dan wordt de dag een stuk groener. Euro’s in het groen, bus in het groen en een huisje in het groen. (tenminste op de foto die vast in zomer genomen is, en wij willen eind winter, maar een kniesoor die daar op let) Ik hou van groen. Worden jullie ook zo zat van het grijze weer?

De weg vinden in Blogland!

Natuurlijk wist ik van het bestaan van blogs. Ik las ook wel enige blogs van mensen met een beperking. Ik noemde die blogs in mijn hoofd geen blogs, maar websites en dus ging er toch een wereld voor mij open toen ik ergens begin 2014 kennis maakte met de echte grote ‘blogwereld’.

In die wereld zitten de fanatieke bloggers die elke dag of zelfs meerdere malen per dag een stukje tikken over een bepaald onderwerp.

De 1e soort blog die mij fascineerden waren de financiële blogs.

Ik was net bezig om ons eigen financiën eens wat op orde te brengen toen ik min of meer toevallig iets las over de blog -wat kost een gezin-. Een blog over- de titel zegt het al- financiën.

Mensen die weliswaar anoniem hun hele financiële plaatje op het web zetten om te laten zien wat zij met hun geld doen en hun doel om een hypotheek vervroegd af te lossen te bereiken. Ik vond het interessant.

Ik ben nu eenmaal een mens van cijfertjes en zoveel cijfertjes op een blog kon ik zo waarderen dat ik alras op zoek ging naar meer blogs met cijfertjes. En die vond ik. Een nieuwe cijferwereld ging voor mij open!

Ik lees dit soort blogs om tips uit te halen en natuurlijk ook uit nieuwsgierigheid hoe en wat andere mensen met hun geld doen. En ook wij zijn begonnen onze geldzaken beter op een rijtje te zetten, waarover later eens meer.

Eerst wil ik komende dagen bekijken hoe ik mijn blog beter kan indelen. De kolom tekst is erg smal, eens kijken wat ik daar aan kan gaan doen.

Hoewel ik mijzelf toch niet als heel erg dom beschouw, viel het opzetten van deze blog nog best tegen. De blabla van binnen enkele minuten is uw blog online, dat gold echt niet voor mij. Dus ik worstel nog even verder. Wie weet kom ik ook nog eens boven.

Als iemand tips heeft dan heel graag! Ik gebruik wordpress twenty fourteen als thema maar het is mij onduidelijk wat ik nu wel of niet kan veranderen. Ik moet mij ook nog verdiepen in iets wat widgets heet. En volgers zoeken en zelf meer gaan volgen en heel veel onbekende termen leren en…..en……en…..

Ik moet duidelijk nog mijn weg vinden in Blogland, maar dat gaat lukken. Stapje voor stapje.

Maar later deze dag eerst nog even heel dunnetjes mijn verjaardag vieren zodat ik zeker weet dat ik toch echt weer een jaartje ouder ben geworden.