It’s a colorfullworld…

Begin 2017 had ik het voornemen om mijn leven wat leuker te maken. We hebben best zware jaren achter de rug en mijn gezondheid is steeds erg wankel. Dus planden we leuke dingen, maar ook in de 1e helft van 2017 hadden we veel pech. De reis die niet echt lukte door oa gedoe met rolstoel en er speelden een aantal familie omstandigheden. Hoewel de rolstoel nog altijd niet echt gemaakt is, krijgen we dus wel een nieuwe pup en hebben we zin in de komende maanden van 2017.

Ondanks mijn tekort aan energie is het goed voor mij om ergens mee bezig te zijn. Er is gelukkig wel een duidelijke afname inzake wat administratieve zaken, en dus is er meer ruimte om mij bezig te houden met dingen die ik gewoon leuk vind om te doen. Natuurlijk is het ook een kwestie van tijd maken en kiezen wat je belangrijk vindt.

Ik heb dus zoals al aangekondigd nu mijn website inzake Colorfullworld afgemaakt. Echt fijn! Heb je nog niet gekeken dan hier nog even de link Colorfullworld. 

IMG_3659Hier laat ik mijn foto’s zien en verkoop een aantal producten.

Daarnaast ben ik actiever op facebook. Ik had al een zakelijke pagina, tevens genaamd Colorfullworld  maar hierbij mis ik erg het contact tussen mensen. Daarom heb ik recentelijk ook de groep It’s a colorfullworld opgericht. In deze groep wil ik het motto van Colorfullworld uitdragen.

Foto-5

Het motto van Colorfullworld is: Inspiratie voor mensen met en zonder handicap.

Nu is dat best vaag en ik wil hier proberen uit te leggen wat ik met de groep it’s a colorfullworld voor ogen heb. Ik als beheerder ga challenges inzake fotografie of andere zelfgemaakte producten plaatsen. Leuke DIY’s neerzetten. Ik ga dingen weggeven, gewoon om jou dag extra leuk te maken. Ik ben ook altijd veel met geld en besparen bezig (om het geld wat we besparen weer aan leukere dingen uit te kunnen geven). Er komen (opmerkelijke) berichten uit het nieuws plaatsen omtrent het leven met een handicap.* Kortom een gezellige groep met veel plek voor de leuke dingen in het leven maar ook met verdieping op zijn tijd!

*Veelal merk ik dat mensen zonder handicap soms echt geen idee hebben wat in Nederland wel of niet geregeld is. Ik vind het belangrijk om begrip voor elkaar te hebben en denk dat dit vooral ook bereikt wordt door kennis. Zo vind ik het persoonlijk vreselijk dat mijn rolstoel defect is en ik ben kwaad met name op de leverancier (wel. zorg), maar wist je dat in Amsterdam er een tilservice is om mensen die door een beperking niet hun huis uit kunnen af en toe letterlijk hun huis uit te tillen. Dit bericht hetgeen begin 2017 in het nieuws was, daar schrok ik behoorlijk van en juist door dit soort zaken kan ik waar nodig zelf ook goed relativeren. Meer lezen- zie artikel Opgesloten in je huis .

Echter naast mijn bijdrages is het de bedoeling dat de leden ook bijdrages leveren. Dit mag ook van alles zijn. Leuke foto gemaakt, trots op je zelfmaak project, leuk gedichtje/spreuk gezien/bedacht, artikel wat je wil delen, plaats het! Iets leuks wat je vandaag of later wil gaan doen laat het weten. Iets waar je trots op bent. Heb je een eigen blog of shop, plaats het gerust!

Echter om de groep levendig te krijgen hebben we wel leden nodig. Dus ik roep iedereen op- wordt lid van:

It’s a colorfullworld

Eenmaal lid geworden, deel dan de groep op je eigen tijdlijn en nodig je vrienden uit om ook lid te worden. Dan maak je kans op een leuk tasje met een schrijfblok en een aantal wenskaarten. Zie het bericht op It’s a Colorfullworld.

IMG_3915

IMG_3917

Geef het een kans, vind je het niets je kunt natuurlijk altijd weer uit de groep stappen. In de groep wordt er streng op toegezien dat we het samen leuk en respectvol houden!

Natuurlijk kun je ook mijn zakelijke pagina op FB liken- FB Colorfullworld

Ik zie je op facebook!

 

 

 

Nieuw gezinslid….

Natuurlijk had iedereen die ons kent het al geraden. Er komt een nieuwe pup. Weer een Golden Retriever. In het najaar van 2016 besloten we dat er een andere pup bij moest komen. In de 1e instantie wilde wij graag een pup van onze eigen Bente, wel een echte droom om een eigen nestje te hebben. Echter hiervoor moet ze wel loops zijn en geen  afwijkingen hebben. Dus we lieten Bente testen. Ze bleek goede heupen te hebben, maar de uitslag van de ellebogen die liet maar op zich wachten. Ook werd Bente maar niet loops. Zul je altijd zien…….

Begin februari 2017 moesten we de knoop wel doorhakken, wel of niet Bente laten dekken. Ze was nog steeds niet loops en de uitslag van haar ellebogen was ook nog niet bekend. Maar we wilden ook wel weer eens een reis maken. En dat kon alleen voorjaar 2017 gezien de Botox die moest plaatsvinden in de zomer. Dus ja, dan moet je een beslissing nemen. En toen besloten we Bente niet te laten dekken, niet het op zich altijd onzekere traject in te gaan, maar een reis te gaan maken……Een reis die helaas niet echt heel goed uitpakte maar dat is vast wel duidelijk geworden. Bente werd medio februari toch loops, eind maart hoorden we echter pas dat ook Bente’s ellebogen prima waren. Maar toen hadden we de keus al gemaakt. Bente zou geen moeder worden. Jammer, maar het had natuurlijk ook nadelen omdat ze als hulphond dan langere tijd uit de running zou zijn. Bente wordt nu binnenkort gesteriliseerd omdat ze nu in feite ook te oud is voor een 1e nest.

Foto-2

Bente krijgt een zusje….

We wilden echter wel echt een 2e golden, dus een pup van een fokker. Dat viel dit jaar niet echt mee. Voornamelijk ook omdat het inzake de pup opvoeden wel in die maanden moet gebeuren dat we en voldoende tijd en hulpen hebben en uitkomt met de overige afspraken. Ik wilde geen pup in juni/juli en augustus wegens de Botox en ook weer niet net rond de volgende Botox begin 2018. We hielden de internetsites waarop verwachte pups worden aangeboden goed in de gaten. Toen kwam het nest van de Isselhoeve voorbij van Fokker Tonny Hoevers. De pups zijn 10 juli 2017 geboren en ze mogen in de 1e week september het nest verlaten. Dat kon wat ons betreft, dus de beslissing was na een fijn gesprek met de fokker snel genomen. Er komt een nieuwe pup. Erg fijn, Bente kan echt wel wat gezelschap gebruiken. Ze zal moeten wennen aan de pup, maar dat komt wel goed.

Op de onderstaande foto’s door Sander gemaakt zijn de pups nog erg klein. Net 8 dagen, bij ons 1e bezoekje aan de fokker. In augustus volgen meer bezoekjes en zullen we het nest beter leren kennen. De moederhond Joplynn lijkt best veel op Florina. Op zich niet zo gek, gezien er wat dezelfde foklijnen inzitten. Mooi om te zien. Gezien ik Florina als hond en mede ook de gezelligheid van meerdere honden erg mis, hoop ik dat Bente en haar nieuwe zus, snel overweg kunnen met elkaar en weer zoals tot nu toe altijd is gelukt, weer een fijn “zussenteam” worden. Dat brengt ons vast veel fijne momenten! Haar roepnaam weten we bijna zeker, maar houden we nog even geheim! Geniet even van de foto’s!

IMG_3838

Alle pups voor 1 minuutje in een wasmand, omdat ik niet bij het kraamnest in de woonkamer kon komen met rolstoel. Het was gelukkig zo warm buiten dat de fokker dit even aandurfde. Ze zijn zo jong nog erg vatbaar. In het echt zijn we veel kleiner als op de foto lijkt….. Ik had zelf nog nooit zo’n jonge pup van dichtbij gezien….

IMG_3841

IMG_3845

Drinken en slapen, het recept om snel te groeien en sterke hondjes te worden!

 

Oud, nieuwer en nieuwste nieuws!

OUD “NIEUWS”……

Medio Juli werd in het UMCG wederom botox in mijn blaas gespoten. Dit keer met een ander narcose middel en een erg begripvolle anesthesist. Dat was fijn, want ik had minder bijwerkingen in de weken erna. Ik kon thuis rustig bijkomen en de misselijkheid was veel minder.

IMG_3563

Helaas is er nog altijd het probleem met de rolstoel. Dat zorgde alsnog voor heel wat hoofdbrekens. Ik kan met de rolstoel rijden enkel op een erg langzame stand. De rolstoel trekt dermate naar rechts, dat ik steeds bij moet sturen, maar dit gaat niet altijd subtiel. Het valt dan extra op, hoe onoplettend mensen en kinderen zijn. Ik kan niet snel reageren met de rolstoel, en dat blijkt dan erg lastig en zelfs gevaarlijk. Dus ik vermijd alle plekken waar veel/meerdere mensen zijn. Eveneens kan Bente niet goed meelopen, want die schrikt van mijn plotselinge bewegingen. Het komt erop neer dat we erg veel thuis zijn en er weinig komt van de uitjes die ik in gedachten had. Ik heb heel wat woorden met Welzorg gewisseld en ik bleef niet altijd even aardig. Maar er is nu een soort van plan om te kijken hoe ik nog met de rolstoel verder kan.

Nieuwer nieuws!

IMG_3909

Het vele thuis zijn heeft echter wel geleid tot het eindelijk voltooien van de Colorfullworld website. Ik zocht een website die met name snel en makkelijk op te zetten- en bij te houden is, en dat lijkt gelukt. Het blijft nogal een uitdaging om met een paar uur energie per dag allerlei plannen en ideeën te hebben. In weken dat er niet veel andere zaken spelen en ik er weinig op uit ga, lukt het om me bezig te houden met het bewerken van foto’s en de website. Maar zoals al vaak gebleken in weken dat ik andere zaken te doen heb, blijven die dingen snel liggen. Ik hoop nu de formule te hebben gevonden dat ik -samen met een aantal van mijn fijne hulpen- de doelen die ik voor ogen heb inzake Colorfullworld kan behalen.

Op de website laat ik een overzicht zien van al mijn foto’s. En zijn diverse artikelen te koop zoals fotowenskaarten en notitieboekjes, maar ook erg voordelige setjes met diverse producten. Neem gerust een kijkje op Colorfullworld of ga direct naar de verkooppagina’s: klik op  Verkoop!

Foto

Daarnaast ben ik bezig een nieuwe FB groep op te zetten. De groep die: It’s a colorfullworld heet, heeft als doelstelling dat mensen zaken delen die belangrijk voor hun zijn. Het speerpunt ligt bij fotografie. Ik nodig iedereen, maar ook specifiek mensen met handicap of ziekte uit om hun verhaal en foto’s te delen op de site. Hoe fotografeer je en waarom. Waar loop je tegenaan inzake het fotograferen met een handicap. Of waar loop je zonder handicap bij fotograferen tegenaan. Wil je nog tips inzake fotografie. Wat is het verschil met mensen die niet ziek zijn. Welke hobby;s heb je verder. Wat inspireert je. Wat wil je (ook belangrijk voor mensen die niet ziek zijn) gaan doen.

Natuurlijk zal ik zelf veel aanwezig zijn op deze groep en zoveel mogelijk dingen plaatsen. Hoe fotografeer ik, wat doe ik verder. Wat kan ik niet en hoe ga ik ermee om. Hoe maak je je leven leuk. Challenges om elke dag een foto te maken en ga zo maar door. Ik wil de groep in 1e instantie zo breed mogelijk trekken met allerlei interessante vragen, foto’s, verassingen en weg geef acties. Hoe het loopt is ook voor mij nog een vraagteken en tevens een uitdaging. Alle ideeën zijn welkom. Ik zou het heel erg fijn vinden als je lid zou willen worden. It’s a colorfullworld 

De groep staat nog echt in de kinderschoenen, dus geef het even de tijd, de groep moet worden opgebouwd! En de groep is voor zowel mensen met als zonder handicap. Juist om begrip te kweken tussen mensen met en zonder handicap en in feite iedereen uiteindelijk het doel heeft om een fijn leven te hebben.

Nieuwste nieuws!

En dan is er nog een laatste nieuwtje en dat verklap ik nog even niet. Nu ja, ik geef een tip en voor diegene die ons nog kennen is het dan vast al makkelijk te raden. Bente is nogal eenzaam….. Verder nieuws en foto’s hieromtrent volgen snel!

IMG_3718

 

Update- hoe gaat het thuis?

Wij zijn nu alweer ruim 3 weken thuis. De maand Juli is alweer aangebroken. De zomer leek goed begonnen maar zoals meestal in Nederland wel met de nodige herfstachtige dagen.

De camper staat weer in de stalling. De spullen uit de camper liggen weer in de kasten, de medicatie is weer aangevuld. Tot zover alles lekker op de rit.

Foto-2

Ik kreeg fijn nieuws uit het ziekenhuis, ik krijg al over 2 weken Botox. (In de blaas voor de meelezers die dat nog niet duidelijk is). Botox die hoognodig is want ik heb erg veel klachten. Het leek er even op dat ik pas veel later Botox zou krijgen, maar het is toch gelukt om mij voor Juli op de lijst te zetten. Ik zie er ook erg tegenop want ik heb de laatste keren heel veel last gehad van de narcose. Weken en weken na de narcose bijna continue misselijk, dat werd in de loop van 6-8 weken beter. Maar dat is een lange tijd.

Ik ben altijd al heel snel misselijk maar dan meestal als ik moe word en kan in de ochtend wel even wat op de computer doen. Dus ik hoop dat ik nu iets beter reageer op de narcose en anders moet er maar eens gepraat worden. Met 2 x per jaar Botox (om de 6/7 maanden), Botox die voor mij nu ca 4/5 maanden werkt en ik dus standaard na die ruim 4 maanden alweer “wacht’ op de volgende Botox en dan nog 6 weken herstel, dat zijn vele maanden per jaar dat ik al weet dat het niet fijn gaat. We wachten het af. Ik ben in ieder geval blij dat ik de opnamedata weet!

Een ander probleem wat ons (te)veel in beslag neemt is mijn rolstoel. Wat een ellende. Ik weet niet eens of ik het allemaal wel wil opschrijven, ik word er bijna zelf depressief van als ik alles zou opschrijven wat wij momenteel meemaken. Het komt erop neer dat de rolstoel continue storingen heeft waarvan niet echt duidelijk is waardoor dit nu veroorzaakt wordt. Zo kan de rolstoel momenteel niet rechtuit rijden, hij wijkt (ernstig) af. Dat moet ik corrigeren, maar dat lukt mij niet goed, ik maak dan weer allerlei zwiepers. Als ik nu in mijn rolstoel zit dan kan ik enkel op standje slak rijden, dan heb ik de rolstoel nog enigszins onder controle. Maar standje slak is wel heel erg langzaam, te langzaam voor wandelingen met Bente of om naar de supermarkt te gaan. In standje slak kom ik niet (snel) weg en in standje wat minder slak, rijd ik de boel omver. Dus we passen ons aan en doen vooral veel dingen niet. Volgende week volgt hopelijk overleg nummer zoveel met leverancier Welzorg.

We gingen echter wel enkele uurtjes naar een vlindertuin. Het was niet druk en zo kon ik met mijn slakkengang heel rustig langs de paden rijden om af en toe wat foto’s te schieten. Ook had ik tijd om thuis mijn fotobestanden eens door te lopen en foto’s te bewerken.

Foto

En Bente kreeg nieuwe speeltjes die we samen thuis kunnen doen. Want echt wandelen zit er niet in. Bente is ook wat bang geworden om netjes naast te lopen. Logisch als de rolstoel  een aantal keer opeens teveel naar links zwenkt. Dus dat wordt straks weer veel oefenen. Maar eerst dus in huis veel verschillende spellen. En dat vind Bente heel erg leuk. We hebben een bak met allerlei voorwerpen die ze moet openen of in snuffelen om brokjes uit te krijgen. Een bal die ze door de kamer moet rollen waaruit haar beloning dan rolt. En een apparaat waarbij ze  eerst op een knop moet drukken en dan komt uit een ander apparaat een brokje. En dat zet je dan uit elkaar zodat ze mooi kan heen en weer rennen. Hierbij zie je dat Bente erg gewend is aan een commando krijgen, want ze duwt niet zelf op de knop, ze wacht tot ik zeg dat ze op de knop moet duwen. En dat duwen gaat ook nog niet feilloos, want er volgt alleen een brok als er geluid klinkt en zij rent al terug na een te zachte duw. Maar goed het apparaat is net 2 dagen in huis. Dus wij oefenen nog wat verder.

Tot slot, een fijne zondag!

 

 

 

 

Reis Hongarije deel 3

IMG_3666

In Hongarije aangekomen kopen we allereerst een vignet voor de snelwegen. Die kopen we bij een tankstation vlak over de grens. Vervolgens rijden we door naar Velence een dorp aan het meer van Velence. Dit ligt ten oosten van het Balatonmeer.

We blijven een aantal dagen in Velence. Bente ligt toch stiekum af en toe te slapen bij de camper, hoewel dit heel erg moeilijk voor haar is. Het liefste blijft ze rond denderen tot ze zo moe is dat ze zelf maar in de mand in de camper gaat liggen. Dus foto’s van een slapende Bente buiten zijn vrij zeldzaam.

IMG_3675

Bente ligt liever op de kop! En rolt en rolt en gaat staan en loopt en zit en ligt voor 5 seconden en rolt en…………..maar slapen, dat is toch niet echt haar ding.

IMG_3665

IMG_3664

We lopen naar het strand alwaar Bente niet los mag en dat is wel heel erg lastig. Het is druk (hoewel er niemand op het strand/in het meer is) en we worden heel erg in de gaten gehouden dus houden we Bente bij ons. Niet even stiekum pootje baden voor Bente, dan maar knuffelen, dat vindt Bente ook goed.

Net als het weekend begint komt Sander met zijn klacht (zwelling zaadbal) en bespreken we wat te doen.

We besluiten nog naar een andere camping te gaan, in het weekend kunnen we toch niet veel doen en bij die andere camping zit naast de camping een artsenpraktijk.

Onderweg doen we inkopen bij de Tesco. Bente mag mee naar binnen wat heel erg fijn is gezien de hitte. IMG_3668

Op de camping aangekomen vinden we een pracht plekje met veel groen en schaduw om ons heen. Bente heeft ruimte zat om wat rond te lopen zonder dat ze maar iemand lastig valt. Altijd fijn.

IMG_3672

Op deze camping zijn ook thermaal baden en daar kun je zo vanuit je plek naar toe lopen. Bente mag mee, nadat gecontroleerd was of Bente wel een echte hulphond is. Dus op naar het zwembad.

IMG_3673

En toen ging Sander het water in en mocht Bente niet mee….Dat was wel even een dingetje. En dan realiseer je je ook dat je dat dan ook nooit oefent. Bente leerde al snel zwemmen, zwemt ook heel erg graag en Sander is wel eens mee geweest, maar andersom- Sander wel zwemmen en Bente niet, dat was nog nooit voorgekomen.

Ze blafte zelfs een enkele keer, iets wat ze nooit doet. We zijn even gebleven tot ze rustig ging zitten en stil bleef en daarna weer weg gelopen. Sommige dingen zullen altijd lastig blijven voor honden. Daarna mocht ze zelf wel even in de beek achter de camping plonzen.

 

Iedereen weer afgekoeld, dan maar wat eten….

IMG_3670

Na dit rustige weekend werd het tijd om een bezoekje aan de dokter te brengen en tegelijkertijd onze eigen dokter te raadplegen. Om een vrij lang verhaal kort te maken, we besloten terug te rijden. Het bleek voor ons erg lastig de nodige onderzoeken in Hongarije te laten plaats vinden en er kon niet zonder meer worden vast gesteld dat het echt onschuldig was. (zie Reis Hongarije deel 1)

Op de terug weg maakte ik ook niet meer heel veel foto’s. De reis is dan voor je gevoel toch wel voorbij. We reden veel over de snelweg die veelal redelijk te berijden was, maar er waren ook stukken weg die niet zouden misstaan als lapjesdeken.

IMG_3677

Vlakbij de Oostenrijkse grens in het plaatsje Lipót, was altijd een prachtige kleine camping alwaar de camper aan het water stond en de honden zo in het water konden en mochten van de lieve eigenaar, die ons altijd persoonlijk begroette. Helaas de camping was er niet meer, we hadden het wel gezien op internet, maar wilden het toch zelf checken. Wat jammer, dan maar naar de “gewone” camping.

Die beviel niet erg goed, ik kon door het te dikke grind op de camping niet eens zelf van de plek af. En we hadden pech qua eten. Ik had gezien dat het restaurant tot 20.00 open was, en gezien Sander de hele dag had gereden besloten we daar wat te halen. Maar toen Sander om 18.00 eten wilde ophalen, was de keuken al dicht. Toen werd het wat soep met oud brood.

IMG_3674

Onderweg probeerden we nog wel wat vakantie te houden en namen we de dag erna wel een lekkere ijscoupe.

 

IMG_3678

Wat ik heel erg jammer vind is dat ik maar weinig foto’s maakte van bloemen/insecten. Ik had erg graag klaprozen gefotografeerd. Maar die groeien schijnbaar alleen op plekken waar ik niet bij kon ;-). Mocht iemand nog een veld in Nederland weten alwaar ik met de bus en rolstoel kan komen, dan zou ik dit graag willen weten.

IMG_3667

En zo kwamen we na een dag of vijf rijden weer terug in Almere. Sander ging naar de dokter en vertrokken we na dit consult zelfs nog een keer richting Duitsland. In de hoop nog een weekje te genieten. Echter ik werd al  ziek op de heenweg en dat bleef zo. Reden om weer terug te rijden en met 3x terug rijden is scheepsrecht,  deze reisperiode af te breken en thuis orde op zaken te stellen. Inmiddels is de camper weer op stalling en proberen wij weer te wennen aan het dagelijkse leven. Over dit dagelijkse leven van ons binnenkort meer!

 

Reis Hongarije deel 2

IMG_3636

We rijden naar het plaatsje Bamberg, waar Sander rauchbier wil proberen. Gezien camperplekken bij populaire dorpen/steden vaak vol zijn, is het nadenken over wanneer je een camperplek bezoekt. Dit maal zochten we de dag ervoor op 50 km van Bamberg een overnachtingsplek. De volgende ochtend vertrekken we dan na alle verzorging etc, rond 11 uur zodat we ruim uur later, via binnenwegen in Bamberg aankomen. En dan is er vaak nog wel plek. Nu dus ook, zelfs met gras, omdat we plekje aan de zijkant hebben. Altijd fijn voor Bente.

We lopen naar het centrum, altijd weer jammer als faciliteiten het weer eens niet doen. Er is een lift die je van het pad naast de rivier naar straatniveau moet brengen, vandaar loop je dan zo het centrum in, maar de lift is buiten werking. Dan maar weer eens omlopen, hier is het te doen, maar soms moeten we dan gewoon terug of komen we er niet.

Er was op een camperplaats een vrouw, ontzettend vriendelijk en beetje gek (we houden daar wel van) die zei op een gegeven moment: “wat fijn die camper zo heb je weer alle vrijheid’. En dat beamen we dan, maar eigenlijk er is toch erg veel wat niet gaat. Een lijfspreuk kan dan zijn en werkt (meestal) voor ons: Als het niet kan zoals je wil, wil het dan maar zoals het kan.

In dit geval wilden we naar Bamberg en we kwamen in Bamberg, alwaar we direct een terras opzochten voor het bier en het ontwijken van de warme zon.

IMG_3627

Vervolgens slenteren we nog even door wat straatjes, echt lang kijken we nooit ergens. Het is veelal even heen lopen, wat drinken (of eten) en weer terug. Maar in die tijd kun je best wat mooie plaatjes schieten.

En Sander duikt even een toeristisch winkeltje in om wat flesjes bier voor thuis te kopen.

IMG_3632

Voor de dag erna wordt zeer heftig onweer voorspeld met heel veel regen. De camperplek die eigenlijk op onze wensenlijst staat, ligt precies in het “slecht weer gebied”. Maar liefst 28 mm regen wordt er voorspeld, dan maar uitwijken. We rijden naar Bad Abbach, een plek bij een kuuroord. De camperplek zelf is niet veel soeps. Maar Sander kan zwemmen en ik kan uitrusten want ik kan nergens heen. We staan op een soort berg en het pad naar beneden is niet geschikt voor rolstoelen.

Er zijn wel wat bloemen, die ik probeer te fotograferen, hetgeen niet erg lukt. Ik kan net niet dichtbij genoeg komen. En Bente vind het ook maar niets, die gaat er gewoon soms voor liggen. “Zullen we samen spelen”, lijkt zij met het scheve kopje dan te zeggen.

IMG_3641

Florina ging liggen en bleef liggen tot ik “klaar” was, Bente heeft liever zelf de aandacht. Ook wel schattig hoor en met de jaren zal dat vast wel iets minder worden.

We blijven wat dagen en zo hebben we ook de tijd weer eens wat administratie te doen. Zoals wat we aan voorraad eten hebben. IMG_3644

Het zijn de laatste dagen in Duitsland, want we willen nu wel eens doorrijden naar Hongarije. We kiezen voor de route door Tjechië. We krijgen zowel in Tjechië als in Oostenrijk te maken met een “MYTOBOX (Tjechië) of GO-BOX (Oostenrijk), een kastje wat de kilometers van onze camper moet registreren als we op bepaalde auto(tol)wegen gaan rijden. Dit systeem geldt in deze landen voor voertuigen boven de 3500 KG. En voor ons is het een dure grap, want wij betalen met 3 assen en oude diesel tussen de 28 en 40 cent per kilometer. Dus wij willen zoveel mogelijk binnendoor rijden, mits de wegen niet al te slecht zijn.

Het is zondag als we Tjechië binnenrijden. We hebben gelezen dat in Tjechië een dergelijk BOX altijd verplicht is (boven de 3500 KG) ook als je niet op de tolwegen komt. Dus eerst op zoek naar een verkooppunt, we zijn er even druk mee. Maar uiteindelijk lukt het en rekenen we ruim 55 euro borg af en moeten er verplicht 40 euro aan tol opzetten. We maken geen gebruik van de tolwegen, de terugweg gingen we door Oostenrijk, dus nu zitten we met een kastje ter waarde van bijna 100 euro waar we niets mee kunnen. Nergens info te vinden over terug sturen en geld terugkrijgen, enkel over (verplicht) inleveren bij benzine stations in Tjechië zelf. Dus wie dit al eens bij de hand had en tips heeft, graag!

De binnenwegen vallen qua wegdek erg mee, alleen wel vaak wegopbrekingen en dan is het soms echt even opletten. Zo is er in een dorp een wel erg smalle strook zonder afzetting naast een afgrond van zo 3 meter diep, dan heb ik liever toch een “rand” middels een betonnen afzetting of zoiets.

Er reden ook vrachtwagens langs, maar je moet toch wel heel voorzichtig rijden en Sander is dan ook soms goed moe, als we wat uren rijden over dergelijke wegen.

IMG_3645

We komen zondagavond uit op deze prachtplek. Ik had niet zo goed gekeken waar deze plek lag, het was nogal een uitdaging om hier te komen. Een steile smalle weg omhoog en we moesten stilstaan net voor de afslag om het erf op te komen. Gelukkig trok onze camper het weer net om de bocht vanaf de steile weg te nemen. En toen moesten we nog naar een grasveld naar beneden rijden, was het weer spannend of we de volgende dag wel weg konden komen. Hier is het niet heel steil, maar nu moesten we een schuine wat steile grindvlakte over, ook niet ideaal. Maar dit lukte ook.

Na 200 km over binnenwegen kwamen we aan op de volgende camping. Een prachtplek waar we de camper vlakbij het water konden zetten. Dat is nog een ideaal voor Bente.

Bente wilde dan ook direct het water in. Helaas, wij nemen altijd eerst thee en even bijkomen. Dus moest Bente wachten. Ze mocht niet op het asfalt komen, dus Bente liep rondjes, ging af en toe zitten en kwam tig keer naar ons toe om aan te geven dat we nu toch wel eens mee konden komen.

Gelukt, nog even liggen en dan mag je!

Wat een pret!

We besluiten verder via het noorden van Oostenrijk te rijden, we zijn nu om het Nationalpark Bayerische wald heen gereden en in het noorden van Oostenrijk is het vlak. Er zijn weinig campings, dus het wordt wel een lange rijdag, vooral omdat we enkel over de binnenwegen willen rijden. We komen dan ook erg moe en vrij laat op een kleine camping, 30 km voor de Hongaarse grens aan. Nog heel even buiten zitten en dan op tijd naar bed.

IMG_3660

Precies voor de grens bereiken wij met de camper een mooie mijlpaal, 300.000 km. De helft van deze kilometers (bij aankoop ca 150.000) hebben wij afgelegd. Onvoorstelbaar toch.

En dan rijden we Hongarije binnen, in de volgende blog de laatste week van onze reis!

 

Reis 2017 Hongarije deel 1.

Nadat onze reis door Scandinavië door pech met rolstoel werd onderbroken, besloten we medio Mei opnieuw te vertrekken. Nu kozen we voor Hongarije.

En we zijn inderdaad in Hongarije geweest, ik was hier sinds 2009 niet meer geweest en dus was het erg leuk om weer eens in Hongarije te zijn, waar ik ook in mijn jeugd nogal eens kwam. Nagaan of ik nog een klein beetje Hongaars sprak (viel tegen) maar ik kon het nog wel een beetje lezen.

Helaas kregen we niet veel tijd om in Hongarije rond te reizen, 2 dagen na aankomst in Hongarije bleek Sander klachten te krijgen. Zijn zaadbal was plotseling erg gezwollen en na een artsenbezoek in Hongarije en overleg met onze eigen huisarts moesten we weer terug rijden. In Nederland bleek het gelukkig niet ernstig, een hydrocele, hoewel een (operatieve) ingreep op korte termijn wel nodig is.

Dus zo kwam het dat we eind Mei, weliswaar in rustig tempo, voor de 2e keer terug reden naar Nederland.

In Nederland aangekomen moesten we wat boodschappen hebben en dus gingen we naar de supermarkt. Ik reed de supermarkt uit en toen weigerde mijn rolstoel weer eens. Het bleken de accu’s te zijn. Een geluk dat ik voor de supermarkt stil stond, want dan moet Welzorg wel dezelfde dag nog komen en dat deden ze ook. Hoewel we natuurlijk wel heel wat uren verder waren voordat er iemand kwam en het probleem opgelost werd.

Het feit dat er schijnbaar nooit wat van te voren gecheckt /door gemeten wordt en de accu’s van het ene op andere moment helemaal op waren, en ik dus geen meter meer kon rijden is geen fijn idee. We gaan daar ook nog zeker mee aan de slag. Deze rolstoel bevalt ons dan ook niet erg. Over Welzorg als organisatie zwijgen we maar even…..

De dag erna ging Sander naar de huisarts en vervolgens naar het ziekenhuis om een echo te laten maken. De huisarts belde al snel met goed nieuws, geen kwaadaardige zwelling. Hoewel we eigenlijk steeds ook uit gingen van goedaardig was het toch fijn om dat bevestigd te zien.

De dag erna vertrokken we nu voor de 3e keer richting Duitsland. Tot eind Juni hebben we verder op zich geen afspraken. Maar we waren nog niet weg (en dus ook niet ver van huis) toen ik mij wel erg ziek begon te voelen. Ik ben wel wat gewend, en ook op reis heb ik best veel “slechte” dagen, maar ook zoveel ervaring dat ik weet wat overgaat en wat niet. En dit keer ging “het” (blaas/ nierbekkenontsteking) niet over, en toen gaven we het op. We reden weer terug en besloten nu gewoon thuis te blijven. Zodat ik met huisarts kan overleggen wat we nog verder kunnen doen.

Maar we hebben tussen medio Mei en begin Juni toch aardig wat kilometers afgelegd en het nodige meegemaakt, dus hier volgt een verslag van die dagen.

En ik heb toch nog aardig wat foto’s gemaakt. Weliswaar gewoon vakantiekiekjes, maar die zijn natuurlijk wel leuk om te laten zien. Hierbij het 1e deel van onze reis en dan volgt zo snel mogelijk een deel 2.

We reden in enkele dagen naar Bad Münstereifel in Duitsland. Een toeristisch stadje in de Eifel. Daar was het heerlijk weer en dus liepen we op ons gemak de straatjes door en aten een heerlijke schnitzel en genoten ondertussen van dit prachtige uitzicht.

IMG_3611

IMG_3609

In Bad Münstereifel is tegenwoordig een outlet voor allerlei modemerken, dit interesseert ons niet zo, maar gelukkig waren er verderop in het dorp ook nog wel een aantal gewone winkels en vele terrassen.

IMG_3610

Op de camperplaats hadden we een mooie ruime plek. Er is een zwembad bij, waar Sander dit keer geen gebruik van maakte.

Vervolgens reden we richting Mainz over de prachtige wegen, een deel door de Eifel. Ik kijk goed op de kaart (geladen in Ipad) dat we niet teveel steile hellingen tegenkomen, maar soms gaat dat toch “mis”. Ook op de doorgaande route komen soms vrij plotseling toch wel wat haarspeldbochten achter elkaar voor.

Sander kan gelukkig erg goed rijden (en op juiste momenten schakelen), want het was heel zwaar voor de camper om 4 zeer steile bochten omhoog achter elkaar te nemen. Het was zondag en zeer rustig, want met tegenliggers hadden we echt een probleem gehad. Een bocht was zo spannend, ruim nemen, gas houden en ja, ja het lukt: De camper trekt het, met een zeer trage slakkengang en in de 1e versnelling. Helaas geen foto’s want ik had het veel te druk met allerlei schietgebedjes. Ik was blij dat we boven waren.

IMG_3616

Niets meer aan de hand, uit de bergen en dit rijdt dan best ontspannen.

IMG_3608

Tijd voor pauze met een koek. En we hadden nogal lol om de “serviervorschlag”. Zie rechts onderin foto. Sander kon zo gauw geen mooie meid in piraten outfit met zwaard vinden om mij de koek op de juiste wijze te serveren. Dan maar zo eten, saai hoor.

IMG_3617

Het weer sloeg om, van zon naar heel veel regen. Het regende uren en uren. Echte wolkbreuken. Rustig verder gereden naar de camperplek in Mainz.

Na een rustige dag in Mainz, maakten we weer een mooie tocht verder naar het oosten. IMG_3621

Vervolgens stonden we een aantal dagen in Bad Kitzingen. Het was overvol toen we de camperplek opreden, en we konden slecht ergens op een hoek nog staan. Pas toen we eenmaal stonden zagen we hoe ideaal dit plekje eigenlijk voor ons was.

IMG_3623IMG_3625

Onze camper staat mooi achter de brug. (Zie op foto- onze flair-1e  camper achter brug). Hierdoor hadden we heel veel ruimte en ook nog eens schaduw. Essentieel voor mij. Bente had de ruimte en had haar vaste plekje onder de brug waar ze lekker lag te slapen of wat rondsnuffelde. Sander maakte een fietstochtje en ik rustte wat uit.

We aten samen een bescheiden ijsje, toch?

IMG_3622

 

En Sander moest ook olie bijvullen en de nodige reparaties uitvoeren. Wat kan er veel stuk met een oudere camper en tig hulpmiddelen aan boord.

Na de camperplek in Kitzingen rijden we naar Bamberg. Ook een leuke stad met een camperplek op loopafstand van het centrum. Dat zijn voor ons de ideale plekken.

Het verslag van Bamberg en onze verder reis kunt u lezen in deel 2, die een dezer dagen zal verschijnen!

 

Mariimma

Over balans tussen later en nu.

colorfullworldblog

Kleurrijk leven met een ernstige spierziekte

Mijn Essentialia

Op zoek naar de essentie in allerdaagse beslissingen en geldzaken

Leven met ALS

Smile! You’re at the best WordPress.com site ever

Yvonne blogt met zorg

Met zorg geschreven door Yvonne Schoolderman***@Iefonnuh1**Yvonneblogtmetzorg.wordpress.com

Ragna Ja

mcGyvert met pleisters in de buurt | kweekt groene vingers | ging vroeger wel eens ergens heen |

nadiagnosems

In de achtbaan met dokters en ambtenaren na diagnose multiple sclerose

minimalistisch(er) leven

minder dingen, meer genieten

Meneer Dubbeltje

Het financiële leven van de Familie Dubbeltje

Spaarolifantje

Sparen, besparen en geldzaken

wieditleestisvrek

Alles over sparen, besparen, bezuinigen, consuminderen en zelfvoorziening

valhalla vertelt

over het dagelijks leven met vier kinderen op een knoestig Noors eilandje. over eenvoudig(er) leven, zelf maken, zelf doen, minimalisme en genieten. Ofzo.