Reis Hongarije deel 3

IMG_3666

In Hongarije aangekomen kopen we allereerst een vignet voor de snelwegen. Die kopen we bij een tankstation vlak over de grens. Vervolgens rijden we door naar Velence een dorp aan het meer van Velence. Dit ligt ten oosten van het Balatonmeer.

We blijven een aantal dagen in Velence. Bente ligt toch stiekum af en toe te slapen bij de camper, hoewel dit heel erg moeilijk voor haar is. Het liefste blijft ze rond denderen tot ze zo moe is dat ze zelf maar in de mand in de camper gaat liggen. Dus foto’s van een slapende Bente buiten zijn vrij zeldzaam.

IMG_3675

Bente ligt liever op de kop! En rolt en rolt en gaat staan en loopt en zit en ligt voor 5 seconden en rolt en…………..maar slapen, dat is toch niet echt haar ding.

IMG_3665

IMG_3664

We lopen naar het strand alwaar Bente niet los mag en dat is wel heel erg lastig. Het is druk (hoewel er niemand op het strand/in het meer is) en we worden heel erg in de gaten gehouden dus houden we Bente bij ons. Niet even stiekum pootje baden voor Bente, dan maar knuffelen, dat vindt Bente ook goed.

Net als het weekend begint komt Sander met zijn klacht (zwelling zaadbal) en bespreken we wat te doen.

We besluiten nog naar een andere camping te gaan, in het weekend kunnen we toch niet veel doen en bij die andere camping zit naast de camping een artsenpraktijk.

Onderweg doen we inkopen bij de Tesco. Bente mag mee naar binnen wat heel erg fijn is gezien de hitte. IMG_3668

Op de camping aangekomen vinden we een pracht plekje met veel groen en schaduw om ons heen. Bente heeft ruimte zat om wat rond te lopen zonder dat ze maar iemand lastig valt. Altijd fijn.

IMG_3672

Op deze camping zijn ook thermaal baden en daar kun je zo vanuit je plek naar toe lopen. Bente mag mee, nadat gecontroleerd was of Bente wel een echte hulphond is. Dus op naar het zwembad.

IMG_3673

En toen ging Sander het water in en mocht Bente niet mee….Dat was wel even een dingetje. En dan realiseer je je ook dat je dat dan ook nooit oefent. Bente leerde al snel zwemmen, zwemt ook heel erg graag en Sander is wel eens mee geweest, maar andersom- Sander wel zwemmen en Bente niet, dat was nog nooit voorgekomen.

Ze blafte zelfs een enkele keer, iets wat ze nooit doet. We zijn even gebleven tot ze rustig ging zitten en stil bleef en daarna weer weg gelopen. Sommige dingen zullen altijd lastig blijven voor honden. Daarna mocht ze zelf wel even in de beek achter de camping plonzen.

 

Iedereen weer afgekoeld, dan maar wat eten….

IMG_3670

Na dit rustige weekend werd het tijd om een bezoekje aan de dokter te brengen en tegelijkertijd onze eigen dokter te raadplegen. Om een vrij lang verhaal kort te maken, we besloten terug te rijden. Het bleek voor ons erg lastig de nodige onderzoeken in Hongarije te laten plaats vinden en er kon niet zonder meer worden vast gesteld dat het echt onschuldig was. (zie Reis Hongarije deel 1)

Op de terug weg maakte ik ook niet meer heel veel foto’s. De reis is dan voor je gevoel toch wel voorbij. We reden veel over de snelweg die veelal redelijk te berijden was, maar er waren ook stukken weg die niet zouden misstaan als lapjesdeken.

IMG_3677

Vlakbij de Oostenrijkse grens in het plaatsje Lipót, was altijd een prachtige kleine camping alwaar de camper aan het water stond en de honden zo in het water konden en mochten van de lieve eigenaar, die ons altijd persoonlijk begroette. Helaas de camping was er niet meer, we hadden het wel gezien op internet, maar wilden het toch zelf checken. Wat jammer, dan maar naar de “gewone” camping.

Die beviel niet erg goed, ik kon door het te dikke grind op de camping niet eens zelf van de plek af. En we hadden pech qua eten. Ik had gezien dat het restaurant tot 20.00 open was, en gezien Sander de hele dag had gereden besloten we daar wat te halen. Maar toen Sander om 18.00 eten wilde ophalen, was de keuken al dicht. Toen werd het wat soep met oud brood.

IMG_3674

Onderweg probeerden we nog wel wat vakantie te houden en namen we de dag erna wel een lekkere ijscoupe.

 

IMG_3678

Wat ik heel erg jammer vind is dat ik maar weinig foto’s maakte van bloemen/insecten. Ik had erg graag klaprozen gefotografeerd. Maar die groeien schijnbaar alleen op plekken waar ik niet bij kon ;-). Mocht iemand nog een veld in Nederland weten alwaar ik met de bus en rolstoel kan komen, dan zou ik dit graag willen weten.

IMG_3667

En zo kwamen we na een dag of vijf rijden weer terug in Almere. Sander ging naar de dokter en vertrokken we na dit consult zelfs nog een keer richting Duitsland. In de hoop nog een weekje te genieten. Echter ik werd al  ziek op de heenweg en dat bleef zo. Reden om weer terug te rijden en met 3x terug rijden is scheepsrecht,  deze reisperiode af te breken en thuis orde op zaken te stellen. Inmiddels is de camper weer op stalling en proberen wij weer te wennen aan het dagelijkse leven. Over dit dagelijkse leven van ons binnenkort meer!

 

Reis Hongarije deel 2

IMG_3636

We rijden naar het plaatsje Bamberg, waar Sander rauchbier wil proberen. Gezien camperplekken bij populaire dorpen/steden vaak vol zijn, is het nadenken over wanneer je een camperplek bezoekt. Dit maal zochten we de dag ervoor op 50 km van Bamberg een overnachtingsplek. De volgende ochtend vertrekken we dan na alle verzorging etc, rond 11 uur zodat we ruim uur later, via binnenwegen in Bamberg aankomen. En dan is er vaak nog wel plek. Nu dus ook, zelfs met gras, omdat we plekje aan de zijkant hebben. Altijd fijn voor Bente.

We lopen naar het centrum, altijd weer jammer als faciliteiten het weer eens niet doen. Er is een lift die je van het pad naast de rivier naar straatniveau moet brengen, vandaar loop je dan zo het centrum in, maar de lift is buiten werking. Dan maar weer eens omlopen, hier is het te doen, maar soms moeten we dan gewoon terug of komen we er niet.

Er was op een camperplaats een vrouw, ontzettend vriendelijk en beetje gek (we houden daar wel van) die zei op een gegeven moment: “wat fijn die camper zo heb je weer alle vrijheid’. En dat beamen we dan, maar eigenlijk er is toch erg veel wat niet gaat. Een lijfspreuk kan dan zijn en werkt (meestal) voor ons: Als het niet kan zoals je wil, wil het dan maar zoals het kan.

In dit geval wilden we naar Bamberg en we kwamen in Bamberg, alwaar we direct een terras opzochten voor het bier en het ontwijken van de warme zon.

IMG_3627

Vervolgens slenteren we nog even door wat straatjes, echt lang kijken we nooit ergens. Het is veelal even heen lopen, wat drinken (of eten) en weer terug. Maar in die tijd kun je best wat mooie plaatjes schieten.

En Sander duikt even een toeristisch winkeltje in om wat flesjes bier voor thuis te kopen.

IMG_3632

Voor de dag erna wordt zeer heftig onweer voorspeld met heel veel regen. De camperplek die eigenlijk op onze wensenlijst staat, ligt precies in het “slecht weer gebied”. Maar liefst 28 mm regen wordt er voorspeld, dan maar uitwijken. We rijden naar Bad Abbach, een plek bij een kuuroord. De camperplek zelf is niet veel soeps. Maar Sander kan zwemmen en ik kan uitrusten want ik kan nergens heen. We staan op een soort berg en het pad naar beneden is niet geschikt voor rolstoelen.

Er zijn wel wat bloemen, die ik probeer te fotograferen, hetgeen niet erg lukt. Ik kan net niet dichtbij genoeg komen. En Bente vind het ook maar niets, die gaat er gewoon soms voor liggen. “Zullen we samen spelen”, lijkt zij met het scheve kopje dan te zeggen.

IMG_3641

Florina ging liggen en bleef liggen tot ik “klaar” was, Bente heeft liever zelf de aandacht. Ook wel schattig hoor en met de jaren zal dat vast wel iets minder worden.

We blijven wat dagen en zo hebben we ook de tijd weer eens wat administratie te doen. Zoals wat we aan voorraad eten hebben. IMG_3644

Het zijn de laatste dagen in Duitsland, want we willen nu wel eens doorrijden naar Hongarije. We kiezen voor de route door Tjechië. We krijgen zowel in Tjechië als in Oostenrijk te maken met een “MYTOBOX (Tjechië) of GO-BOX (Oostenrijk), een kastje wat de kilometers van onze camper moet registreren als we op bepaalde auto(tol)wegen gaan rijden. Dit systeem geldt in deze landen voor voertuigen boven de 3500 KG. En voor ons is het een dure grap, want wij betalen met 3 assen en oude diesel tussen de 28 en 40 cent per kilometer. Dus wij willen zoveel mogelijk binnendoor rijden, mits de wegen niet al te slecht zijn.

Het is zondag als we Tjechië binnenrijden. We hebben gelezen dat in Tjechië een dergelijk BOX altijd verplicht is (boven de 3500 KG) ook als je niet op de tolwegen komt. Dus eerst op zoek naar een verkooppunt, we zijn er even druk mee. Maar uiteindelijk lukt het en rekenen we ruim 55 euro borg af en moeten er verplicht 40 euro aan tol opzetten. We maken geen gebruik van de tolwegen, de terugweg gingen we door Oostenrijk, dus nu zitten we met een kastje ter waarde van bijna 100 euro waar we niets mee kunnen. Nergens info te vinden over terug sturen en geld terugkrijgen, enkel over (verplicht) inleveren bij benzine stations in Tjechië zelf. Dus wie dit al eens bij de hand had en tips heeft, graag!

De binnenwegen vallen qua wegdek erg mee, alleen wel vaak wegopbrekingen en dan is het soms echt even opletten. Zo is er in een dorp een wel erg smalle strook zonder afzetting naast een afgrond van zo 3 meter diep, dan heb ik liever toch een “rand” middels een betonnen afzetting of zoiets.

Er reden ook vrachtwagens langs, maar je moet toch wel heel voorzichtig rijden en Sander is dan ook soms goed moe, als we wat uren rijden over dergelijke wegen.

IMG_3645

We komen zondagavond uit op deze prachtplek. Ik had niet zo goed gekeken waar deze plek lag, het was nogal een uitdaging om hier te komen. Een steile smalle weg omhoog en we moesten stilstaan net voor de afslag om het erf op te komen. Gelukkig trok onze camper het weer net om de bocht vanaf de steile weg te nemen. En toen moesten we nog naar een grasveld naar beneden rijden, was het weer spannend of we de volgende dag wel weg konden komen. Hier is het niet heel steil, maar nu moesten we een schuine wat steile grindvlakte over, ook niet ideaal. Maar dit lukte ook.

Na 200 km over binnenwegen kwamen we aan op de volgende camping. Een prachtplek waar we de camper vlakbij het water konden zetten. Dat is nog een ideaal voor Bente.

Bente wilde dan ook direct het water in. Helaas, wij nemen altijd eerst thee en even bijkomen. Dus moest Bente wachten. Ze mocht niet op het asfalt komen, dus Bente liep rondjes, ging af en toe zitten en kwam tig keer naar ons toe om aan te geven dat we nu toch wel eens mee konden komen.

Gelukt, nog even liggen en dan mag je!

Wat een pret!

We besluiten verder via het noorden van Oostenrijk te rijden, we zijn nu om het Nationalpark Bayerische wald heen gereden en in het noorden van Oostenrijk is het vlak. Er zijn weinig campings, dus het wordt wel een lange rijdag, vooral omdat we enkel over de binnenwegen willen rijden. We komen dan ook erg moe en vrij laat op een kleine camping, 30 km voor de Hongaarse grens aan. Nog heel even buiten zitten en dan op tijd naar bed.

IMG_3660

Precies voor de grens bereiken wij met de camper een mooie mijlpaal, 300.000 km. De helft van deze kilometers (bij aankoop ca 150.000) hebben wij afgelegd. Onvoorstelbaar toch.

En dan rijden we Hongarije binnen, in de volgende blog de laatste week van onze reis!

 

Reis 2017 Hongarije deel 1.

Nadat onze reis door Scandinavië door pech met rolstoel werd onderbroken, besloten we medio Mei opnieuw te vertrekken. Nu kozen we voor Hongarije.

En we zijn inderdaad in Hongarije geweest, ik was hier sinds 2009 niet meer geweest en dus was het erg leuk om weer eens in Hongarije te zijn, waar ik ook in mijn jeugd nogal eens kwam. Nagaan of ik nog een klein beetje Hongaars sprak (viel tegen) maar ik kon het nog wel een beetje lezen.

Helaas kregen we niet veel tijd om in Hongarije rond te reizen, 2 dagen na aankomst in Hongarije bleek Sander klachten te krijgen. Zijn zaadbal was plotseling erg gezwollen en na een artsenbezoek in Hongarije en overleg met onze eigen huisarts moesten we weer terug rijden. In Nederland bleek het gelukkig niet ernstig, een hydrocele, hoewel een (operatieve) ingreep op korte termijn wel nodig is.

Dus zo kwam het dat we eind Mei, weliswaar in rustig tempo, voor de 2e keer terug reden naar Nederland.

In Nederland aangekomen moesten we wat boodschappen hebben en dus gingen we naar de supermarkt. Ik reed de supermarkt uit en toen weigerde mijn rolstoel weer eens. Het bleken de accu’s te zijn. Een geluk dat ik voor de supermarkt stil stond, want dan moet Welzorg wel dezelfde dag nog komen en dat deden ze ook. Hoewel we natuurlijk wel heel wat uren verder waren voordat er iemand kwam en het probleem opgelost werd.

Het feit dat er schijnbaar nooit wat van te voren gecheckt /door gemeten wordt en de accu’s van het ene op andere moment helemaal op waren, en ik dus geen meter meer kon rijden is geen fijn idee. We gaan daar ook nog zeker mee aan de slag. Deze rolstoel bevalt ons dan ook niet erg. Over Welzorg als organisatie zwijgen we maar even…..

De dag erna ging Sander naar de huisarts en vervolgens naar het ziekenhuis om een echo te laten maken. De huisarts belde al snel met goed nieuws, geen kwaadaardige zwelling. Hoewel we eigenlijk steeds ook uit gingen van goedaardig was het toch fijn om dat bevestigd te zien.

De dag erna vertrokken we nu voor de 3e keer richting Duitsland. Tot eind Juni hebben we verder op zich geen afspraken. Maar we waren nog niet weg (en dus ook niet ver van huis) toen ik mij wel erg ziek begon te voelen. Ik ben wel wat gewend, en ook op reis heb ik best veel “slechte” dagen, maar ook zoveel ervaring dat ik weet wat overgaat en wat niet. En dit keer ging “het” (blaas/ nierbekkenontsteking) niet over, en toen gaven we het op. We reden weer terug en besloten nu gewoon thuis te blijven. Zodat ik met huisarts kan overleggen wat we nog verder kunnen doen.

Maar we hebben tussen medio Mei en begin Juni toch aardig wat kilometers afgelegd en het nodige meegemaakt, dus hier volgt een verslag van die dagen.

En ik heb toch nog aardig wat foto’s gemaakt. Weliswaar gewoon vakantiekiekjes, maar die zijn natuurlijk wel leuk om te laten zien. Hierbij het 1e deel van onze reis en dan volgt zo snel mogelijk een deel 2.

We reden in enkele dagen naar Bad Münstereifel in Duitsland. Een toeristisch stadje in de Eifel. Daar was het heerlijk weer en dus liepen we op ons gemak de straatjes door en aten een heerlijke schnitzel en genoten ondertussen van dit prachtige uitzicht.

IMG_3611

IMG_3609

In Bad Münstereifel is tegenwoordig een outlet voor allerlei modemerken, dit interesseert ons niet zo, maar gelukkig waren er verderop in het dorp ook nog wel een aantal gewone winkels en vele terrassen.

IMG_3610

Op de camperplaats hadden we een mooie ruime plek. Er is een zwembad bij, waar Sander dit keer geen gebruik van maakte.

Vervolgens reden we richting Mainz over de prachtige wegen, een deel door de Eifel. Ik kijk goed op de kaart (geladen in Ipad) dat we niet teveel steile hellingen tegenkomen, maar soms gaat dat toch “mis”. Ook op de doorgaande route komen soms vrij plotseling toch wel wat haarspeldbochten achter elkaar voor.

Sander kan gelukkig erg goed rijden (en op juiste momenten schakelen), want het was heel zwaar voor de camper om 4 zeer steile bochten omhoog achter elkaar te nemen. Het was zondag en zeer rustig, want met tegenliggers hadden we echt een probleem gehad. Een bocht was zo spannend, ruim nemen, gas houden en ja, ja het lukt: De camper trekt het, met een zeer trage slakkengang en in de 1e versnelling. Helaas geen foto’s want ik had het veel te druk met allerlei schietgebedjes. Ik was blij dat we boven waren.

IMG_3616

Niets meer aan de hand, uit de bergen en dit rijdt dan best ontspannen.

IMG_3608

Tijd voor pauze met een koek. En we hadden nogal lol om de “serviervorschlag”. Zie rechts onderin foto. Sander kon zo gauw geen mooie meid in piraten outfit met zwaard vinden om mij de koek op de juiste wijze te serveren. Dan maar zo eten, saai hoor.

IMG_3617

Het weer sloeg om, van zon naar heel veel regen. Het regende uren en uren. Echte wolkbreuken. Rustig verder gereden naar de camperplek in Mainz.

Na een rustige dag in Mainz, maakten we weer een mooie tocht verder naar het oosten. IMG_3621

Vervolgens stonden we een aantal dagen in Bad Kitzingen. Het was overvol toen we de camperplek opreden, en we konden slecht ergens op een hoek nog staan. Pas toen we eenmaal stonden zagen we hoe ideaal dit plekje eigenlijk voor ons was.

IMG_3623IMG_3625

Onze camper staat mooi achter de brug. (Zie op foto- onze flair-1e  camper achter brug). Hierdoor hadden we heel veel ruimte en ook nog eens schaduw. Essentieel voor mij. Bente had de ruimte en had haar vaste plekje onder de brug waar ze lekker lag te slapen of wat rondsnuffelde. Sander maakte een fietstochtje en ik rustte wat uit.

We aten samen een bescheiden ijsje, toch?

IMG_3622

 

En Sander moest ook olie bijvullen en de nodige reparaties uitvoeren. Wat kan er veel stuk met een oudere camper en tig hulpmiddelen aan boord.

Na de camperplek in Kitzingen rijden we naar Bamberg. Ook een leuke stad met een camperplek op loopafstand van het centrum. Dat zijn voor ons de ideale plekken.

Het verslag van Bamberg en onze verder reis kunt u lezen in deel 2, die een dezer dagen zal verschijnen!

 

En dan ben je weer gewoon thuis….

Het plan was om een langere tijd weg te gaan. Dat was ook nodig omdat ons reisdoel  de Noordkaap was, maar dan wel rustig aan.

Gezien het koude weer bleven we echter nog in Denemarken hangen om daarna, ergens voor in Mei is het plan, richting Zweden te reizen.

Zover kwam het niet. Zweden hebben we niet gehaald. We beginnen echter nog even bij waar het laatste reisverslag ophield. In het Zuiden van Denemarken.

Ik bestudeerde aldaar het weer. In het zuiden zou het 1 dag erg mooi weer worden en daarna heel wat dagen met regen. Winterse buien, ach in Nederland waren ze ook. Daar hadden we niet veel zin in, maar goed nieuws in het kopje van Denemarken op Skagen, schijnt meer zon dan in de rest van Denemarken en we besloten daarheen te gaan.

IMG_1962

Dus op weg en een 2 dagen rijden. Deels over kleinere wegen en deels over de snelweg.

IMG_1984

Sander haalde een keer een worstje bij een kraam langs de weg. Erg veel hotdogs in Denemarken, waar wij op zich niet heel dol op zijn, dus na die 1e keer niet weer gegeten.

Zo kwamen we na ruim 2 dagen rustig reizen aan in Skagen alwaar we naar een camping gingen. Een dure camping, maar de zon is ook wat waard. En er was voor ons geen goede andere plek. Er is wel een camperplaats in het centrum van Skagen maar Sander wilde ook eens goed douchen en een wasje doen.

IMG_2213

814E2351-908C-44D6-A2CA-55F06D73AAD1

Bente nam haar eigen plekje, no 260, precies tegenover onze camper.  Toen we Bente vertelden hoe duur een plek op deze camping was, kwam ze maar snel weer op onze plek liggen.

Er was zon in Skagen en veel ruimte om de camper, want niet veel mensen nog op de camping. Vanuit de camping liep een prachtig pad deels langs de duinen naar Skagen centrum. Echter de camping had een dubbel hek geplaatst (zodat je er niet door kan fietsen) maar ik kon er ook niet door. Altijd zo jammer, want het pad op zich was prima begaanbaar. Dus om in Skagen te komen moesten we omlopen.

A921F57E-B07B-42F4-ADC4-BCF6B9F8A5F8

Gelukkig wel een mooi breed pad langs de weg.

7032B685-62FA-4874-8269-A252E361D8F4

A7CF1C30-FB3F-4649-B33D-B88235658F5C

Het centrum van Skagen met alweer een worstenkraam.

We brachten een uurtje door met het rondlopen in het centrum van Skagen en deden wat boodschappen.

Na een nacht lekker slapen op de camping, vertrokken we de volgende dag voor een wandeling oa naar “het eindpunt” van Denemarken: Grenen. Verder Noordelijk kun je niet.

IMG_2120

IMG_2191

Met een tractor kun je het strand op. Helaas niet toegankelijk. In het zuiden van Denemarken is een tractor die over het strand rijdt wel toegankelijk.

IMG_2203

Je wordt zo je wil met de tractor vervoerd naar het punt van het strand waar de Noordzee en de Baltische zee samenkomen. Je kunt ook langs het strand lopen. Sander maakte deze foto vanaf een hoge duin. Op de foto zie je de zeeën samenkomen.

Er was wel een toegankelijk wandelpad, dus die gingen wij dan maar lopen. Bente maar snel los gelaten, het was er ontzettend rustig en Bente kon wel wat vrijheid gebruiken :-).

IMG_2167

Bente loopt eerst nog even een stukje keurig naast en daarna gaat ze lekker rennen. Gewoon pad af en weer terug. Hoewel een duik in het water langs het pad, is toch ook wel heel lekker.

IMG_2134

IMG_2164

Een deel van het pad, bestond uit vlonders. Daar ben ik niet zo heel blij mee, omdat ik mijn eigen stuurkunst niet zo vertrouw. Maar het ging goed en in het midden even uitrusten.

C30C8F35-0783-474E-A542-A23273192EE4

O jee, de foto staat scheef, zie ik nu. Toch maar plaatsen, zulke mooie kleuren.  Ik maakte deze foto terwijl Sander nog even op onderzoek uitging in de duinen. En wat vond hij daar…

IMG_2204

Een adder. levend en wel. Ik had m graag ook even ontmoet.

IMG_2227

Terug op de camping eten we een lekkere beschuit en zitten voor het eerst echt in de zon. Heerlijk.

De reis gaat weer verder en we zakken af naar het Zuiden. Een prachtige camperplaats ligt bij Voersa.

IMG_2286

Helaas was de zon ook in Skagen gebleven en was het wat triest weer in Voersa.

IMG_2284

Bente was zoals altijd gewoon blij.

IMG_2288

En ik wandelde een stuk mee met mevrouw de Eend. Bente verbleef even in de camper. Vogels fotograferen met Bente naast mij is niet een heel groot succes. Maar ook zonder Bente koos de eend er al snel weer voor zijn vleugels uit te slaan.

IMG_2289

Er waren heel in de verte prachtige vogels, maar veel te ver om een foto van te kunnen maken. Zelfs niet met mijn telelens.

IMG_2290

Een dag later reisden we nog verder naar het Zuiden en kwamen uit op de camperplek bij Fredericia. Prachtig uitzicht op de haven.

En we bezochten de dag erna heel even het stadje. We vonden namelijk een extra lange gehandicapten parkeer plek bij een snackbar.

IMG_2296

7BA95CEF-7CCD-49E8-A825-CEC96EC41AA6

We liepen even door het plaatsje en aten daarna samen een bordje friet bij de snackbar waar onze camper stond. Het was heerlijke friet.

IMG_2305

Ik had inmiddels uitgevonden dat er een camping was ten zuiden van Kopenhagen en vandaar uit zou ik misschien de S- bahn naar Kopenhagen kunnen nemen. We besloten naar die camping  te gaan. Vanuit Fredericia iets te ver, dus we maakten nog een tussenstop.

IMG_2325

En daar vrij vroeg aangekomen, een prachtig plekje bij particulieren, ging Sander door zijn rug. Dat is altijd erg onhandig in ons geval, want we zijn dan nogal onthand. Sander nam direct een hoeveelheid pijnstillers en ging zitten.

IMG_2330

Bente begreep er niets van. Eindelijk zon en dan zitten ze binnen. Met wie moet ik nu spelen?

Helaas ging diezelfde middag ook ons toilet stuk. De klep om toiletcassette af te sluiten ging niet meer dicht. En dan kan het toilet niet meer worden geleegd omdat je m niet uit de camper kan schuiven. In de namiddag nadat Sander de nodige pijnstillers geslikt had, toch voorzichtig proberen te repareren. Hij was er een uurtje zoet mee. Heel voorzichtig qua bewegingen maken inzake zijn rug maar uiteindelijk wrikte Sander de klep weer los. Vervolgens heeft hij de ene cassette voor een oude reserve cassette, die we gelukkig nog mee hadden, verwisseld. Het was een spannende en lange dag,  zonder toilet en zonder goed werkende rug, kunnen we niet verder reizen.

Na een lange nacht en uitslapen, voelt Sander zich een stuk beter. Gelukkig want vandaag staat de reis richting Kopenhagen op het programma en we willen een nieuwe toiletcassette. Laten in Denemarken nu de winkels veelal op zondag open zijn.

8A5FEFC8-126F-488C-93C3-32EE76071ADD

De 3e camping zaak heeft een nieuwe cassette in voorraad. Op naar de camping.

We zijn op tijd op de camping met het plan om vandaag te bekijken of we inderdaad naar Kopenhagen zouden kunnen reizen en dan morgen echt naar Kopenhagen te gaan.

Dus we lopen naar het station, wat op ca 800 meter van de camping ligt en bekijken daar de trein.

Ik kan inderdaad op het station komen en hoewel ik niet zelf in de trein kan komen, de opstap is veel te hoog, zou er een plank moeten zijn die de machinist bedient. Je moet dan vooraan gaan staan zodat je gezien wordt en dan komt de machinist je helpen.

Tevreden lopen we terug. Maar de rolstoel die lekt alweer olie. Al een weekje geleden dat we het zagen en we proberen te doen alsof het niets uitmaakt, maar de rolstoel rijd niet helemaal jofel. Niet aan denken, niet aan denken…….

De dag van ons uitstapje naar “de grote stad”  breekt aan, We gaan op weg. Maar de rolstoel heeft vast niet goed geslapen, hij doet nu wel heel raar. Ik durf niet, niet in de trein met een rolstoel die niet doet wat ik wil. We gaan eerst maar even koffiedrinken in het winkelcentrum naast het station om te overleggen.

IMG_2369

We besluiten niet naar Kopenhagen te gaan. Sterker nog het zal terug rijden naar Nederland worden. Zo kunnen we niet verder. De rolstoel doet te vreemd, zo is er niets aan. Ik kan geen snelheid vasthouden, de rolstoel remt plotseling af en dat doet ook nog behoorlijk veel pijn zo schokkend te moeten rijden.

We kopen maar wat troost eten. Een biertje, Bente ook wat lekkers en een lekker stuk vlees voor in de avond.

Morgen gaan we terug naar Nederland. En we hebben nog wat meer pech op de terugweg. Het dakluik waait stuk door een enorme windvlaag. We rijden een tijd lang met een half stuk dak, best naar met die ontzettende harde wind die er is. Sander maakt het provisorisch op een camping onderweg. Teveel avontuur hoeft nu ook weer niet. We krijgen er soms maar ruzie van……(en maken het snel weer goed ;-))

IMG_2033

En Bente reist met ons mee, naar het Noorden of weer naar het Zuiden, haar maakt het niet uit. Ons wel. Helaas geen reis door Scandinavië. We vinden het erg jammer.

Nu weer thuis, al een aantal dagen. De rolstoel is al voor reparatie weg geweest. Helaas is het defect nog niet gevonden, na een dag werkplaats rijdt de rolstoel nog slechter dan deze al deed. Nu rijdt hij bijna vanzelf, beetje eng. We zijn druk bezig om de rolstoel goed te krijgen en dan willen we nog wel weer op reis. Waarheen weten we nog niet. Eerst maar eens een rolstoel die veilig kan rijden. Wordt vervolgd.

 

 

 

 

 

Tijd om te gaan genieten na de kou…..

Pasen vierden we in een klein Duits dorpje alwaar Sander een fietstochtje maakte en we de al gekregen Paashaas (dank Henk!) aanbraken.

Voor Bente duurde die rust best wel lang, maar het was koud en ik was erg moe dus deden we het erg rustig aan.

IMG_1820

8F8E8707-AB09-4320-BFBC-198822F371E4

Bente kijkt naar buiten, staan we op groot veld, blijven we gewoon binnen in plaats van met de bal te spelen. Natuurlijk heeft ze echt wel even mogen spelen.

Na de Pasen rijden we naar de Duitse kust en verblijven we enkele dagen in Büsum. Daar wandelen we met de hond en verbazen ons nogal over de welkom brochure voor de Hond. Heel veel regels en loslopen is iets wat totaal verboden wordt.IMG_1851

Een nieuwe regel aan de gehele kust is dat er wel hondenstranden zijn, maar hier mag de hond ook alleen aangelijnd komen, je moet met de hond met lijn de zee in lopen. Wij braaf op zoek naar het hondendeel, maar door het lage water is er helemaal nergens plek voor Bente om in het water te komen.

23CCEF5E-1C0C-47A4-B03A-74E23D91ECC9

Dan toch maar even de regels aan onze laars lappen. Dit zou het hondendeel moeten zijn. Daar laten we Bente lekker een poosje spelen. Na een wandeling door het dorp en continue op mij en de rolstoel letten moet ze zich echt even uitleven. Je ziet de spanning er van afglijden.

IMG_1841

Het is er wel allemaal prachtig aangelegd. We lopen langs de boulevard en eindigen in het dorp met vele winkeltjes.

We zitten ook even op een terras. Het fijne aan Duitsland is dat de prijzen voor eten veelal erg meevallen. Een vis met aardappeltjes en royaal saus kost 6,50. En nog belangrijker, het smaakt ook nog heerlijk.20E82F5A-B90F-4E7B-8996-66DE7F902CD3

Wat ik lastig blijf vinden op een reis dat we maar weinig echt kunnen ondernemen. Musea zijn veelal te klein met mijn grote rolstoel, echte wandelingen zijn mij al snel te ver en je kunt ook niet elke dag op terrassen zitten. Niet inzake het weer en de portemonnee. Bij de affiche over de boot naar de zeehonden moest ik ook wel even slikken. Niet geschikt voor rolstoelen, enkel als je wat pasjes kunt lopen zou het eventueel mogelijk zijn. Dat lijkt mij nu net zo mooi. Helaas. CA8BEF29-4CFD-4768-9A1B-89EB1DBAA1C6

Maar met de camper rijden is ook leuk, en we mogen weer verder met onze reis na enkele dagen in Büsum. We hebben ons per week in kilometers enigszins een maximum gesteld, zodat we niet al teveel Diesel verrijden en zo toch een poos lekker kunnen wegblijven.

We stoppen ergens onderweg nog even om wat inkopen te doen voor Bente’s verjaardag en haar te wegen. Ze weegt 28,2 KG. Prima, maar zwaarder worden hoeft niet.

IMG_1885

We overnachten nog in een dorpje in Duitsland en gaan de dag erna naar Denemarken.

DEF6C2E6-D727-4560-AD93-A366BD4EF6ED

We bezoeken de stad Ribe. Helaas regent het, en is het heel erg koud en waait het. BRR…

IMG_1924

Kijk dan krijg je zoiets. Een lege winkelstraat, de cafe zaten wel vol want het was best druk. Schoolvakantie.

Ik schuil maar even.480D6618-9C0A-47DB-8957-7EF06C68C630

IMG_1932

En dan is het opeens toch even droog. Snel wat warms op het terras drinken!

601C313A-0973-4896-AD9A-20A061A559644016C662-C5A9-4B58-A434-C5203FDB1BCA

En genieten van de prachtige stad.

We rijden naar een camperplek op 25 km van Ribe en landinwaarts. Het waait zo hard dat we liever niet aan de kust staan. Aan de kust zijn de meeste plekken voor campers. Nu zijn er in Denemarken niet heel veel betaalbare camperplekken in het midden van het land, maar ik vind er een.

Een mooie plek, echter we rijden ons direct vast. Daar staan we dan op een erg afgelegen plek, nergens iemand te bekennen en Sander komt niet meer voor of achteruit. Hij probeert het een tijdje maar geeft het dan op. Eerst een kopje thee en dan maar eens kijken. Sander vindt uiteindelijk een telefoonnummer en belt de eigenaar van het veld. Die gaat een werknemer van hem sturen met tractor om ons los te maken. Toch erg aardig ;-).A09379D1-6E6C-4F1E-B6F8-5C1E646B129F

Daar is hij al. Helaas kunnen we nergens een plekje vinden waar we vannacht wel durven te staan. Waarschijnlijk staan we dan weer vast.IMG_1905

Dus er zit niets anders op dan een andere plek te zoeken. Gelukkig waren we vroeg op de plek. We rijden terug naar Ribe en gaan daar staan. Die plek is alleen veel duurder vandaar dat we juist eerst niet voor Ribe kozen. Maar we zijn opgelucht dat we weer vrij zijn, voelt toch wel vreemd zo alleen ergens te staan zonder weg te kunnen.

Het blijft erg koud en gezien het in midden Denemarken dagen en dagen zal gaan regenen, besluiten we meer naar het Noorden te rijden. Daar hebben we nu wel geluk qua camperplek. Er is een prachtige plek met stroom die goed te betalen is. En we mogen op het grind staan. Gras moeten we maar niet doen met onze zware camper en de vele regen. We zitten dik ingepakt zelfs even buiten als de zon zich even laat zien.

465A49F7-9CCB-43AB-93C0-05BD3C2EC6AD

IMG_2007

En Bente is helemaal gelukkig met zoveel speelveld om zich heen. We blijven hier 2 nachten en blijven een dag in de camper om wat te rusten, de blog bij te werken en de regen af te wachten.

Na vandaag wordt het droger en wat warmer. Ook de wind zal wat gaan liggen en we hopen nu morgen wel naar de kust te rijden en daar mooie plekjes op te zoeken.

Ik kom langzamerhand wat meer tot rust, de 1e week was ik nogal “wiebelig” qua emoties, maar met wat zon en ontspannen ritjes wordt het vast steeds meer de reis die we wensen.

Tot de volgende keer!

Eindelijk op weg!

Dit jaar was een grote wens van ons om weer wat langer met de camper weg te kunnen gaan. In de winter had de camper een erg dure reparatie nodig en dat drukt je wel met de neus op de feiten, hoe lang houdt onze camper het nog vol. Tijd om weer te gaan genieten van onze camper.

We begonnen met wat voorbereidingen in Januari, met name de hulpmiddelen vertoonden weer eens de nodige mankementen. En dat bracht weer een heleboel stress met zich mee. Vooral Welzorg die ervoor moest zorgen dat de diverse mankementen aan mijn rolstoel gemaakt zouden worden, maakte er weer een potje van. Het werd een optelsom van ontelbare contactmomenten vanaf januari en 4 of 5 x een afspraak afgezegd in februari tm april door Welzorg wegens geen of niet de juiste onderdelen. Het maakte ons behoorlijk wanhopig en zat ik uiteindelijk huilend aan de telefoon met Welzorg, waarop de mevrouw de telefoniste ijzig kalm bleef. Welzorg kan je echt tot waanzin te drijven, maar het goede nieuws dat is toch niet gelukt, tenminste we zijn niet waanzinniger dan voor januari 2017- en mijn rolstoel is uiteindelijk toch klaar gekomen. Hoera! Wel ten koste van wat andere hulpmiddelen die nu mee zijn “op hoop van zegen” en de1e dag was Sander in de camper alweer mijn bed aan het repareren, want dat was er nog niet echt van gekomen. Nu maar duimen dat alles wat heel blijft.

FullSizeRender

Wij zijn gaan rijden, richting Duitsland en het doel is steeds meer naar het noorden, Scandinavië in en we hopen tot we niet langer verder kunnen. De noordkaap. We zullen het zien. Rustig aan is het motto en dat is de 1e dagen best gelukt.

We deden boodschappen bij de Lidl, wat echt een zegen is in Duitsland dat we daar wel bij supermarkten kunnen parkeren en aten heerlijke broodjes in de camper.

We reden over prachtige wegen en genoten van het landschap.IMG_1762

We sliepen op camperplekken en gingen nog even een dorpje in met veel zon en helaas ook de nodige regen.

Bente ging zelf even wat speelgoed en lekkers uitzoeken bij de Woolworth.

FullSizeRender-4

En rende lekker de poten uit zijn lijf en was te snel voor een scherpe foto 😉

FullSizeRender-8

Ik fotografeerde wel nog ergens wat prachtige bloemen.

FullSizeRender-1

En gaven deze eendjes ons een heerlijk voorjaarsgevoel!FullSizeRender-6

en zo vergingen ons de 1e dagen op weg naar een nieuw avontuur.

Fijne Pasen!

 

 

 

 

 

Update met een update :-)

Het grootste probleem van een lange tijd geen blogs schrijven, is dat beginnen steeds lastiger wordt. Er is (te) veel te vertellen.

Plus een nog een groter dilemma, kom je na die 1e blog wel weer aan de volgende blog toe op redelijke termijn. (zie hieronder ook de extra update – oftewel hoe de tijd mij altijd weer inhaalt)

Met welk verhaal start je op en wat wordt het vervolg.

Op zich altijd onderwerpen te over, het in een goed leesbare blog gieten is veel werk.

De Botox ingreep van begin november 2016 hakte er goed in. Ik bleef lange tijd zo misselijk dat ik wel erg weinig deed. Dit zo direct na het overlijden van Florina eind augustus 2016 zorgde voor aaneengesloten best lange veelal saaie maanden.

Mijn goede voornemen in 2017 was dan ook, meer genieten. Meer ruimte voor de dingen die ik leuk vind om zo de andere lastige -het moet nu eenmaal-zaken beter het hoofd te kunnen bieden.

En dat lijkt te lukken. Ik ben weer begonnen met het opnieuw in de markt zetten van Colorfullworld en ondanks dat ik soms het gevoel heb dat het niet opschiet met het verkopen via Colorfullworld, zag ik dat mijn voorraad wenskaarten en andere artikelen toch behoorlijk geslonken was en ik nieuwe voorraad moet creëren. Daar ben ik nu mee bezig en dat doet mij goed.

Een flinke boost inzake Colorfullworld was de bestelling van de budgethouders vereniging Per Saldo die momenteel in hun kantoorgangen diverse foto’s op aluminium van mij hebben hangen. Meer hierover in een volgend blog nadat ik zelf live heb aanschouwt hoe mijn foto’s daar hangen.

Ik houd deze blog beknopt, nu het gelukt is om weer meer tijd vrij te maken voor zaken die ik leuk vind, hoop ik dat ook regelmatiger bloggen wat makkelijker zal worden.

Update 22 maart: Deze blogpost schreef ik ergens begin maart, net voor ik deze wilde plaatsten werd ik opnieuw  dagen (erg) ziek. En weer was ik te druk met een aantal familiezaken en regelen van allerhande zaken die niet mijn voorkeur hebben. En dan weer de twijfel, hoe kan ik zo websites en een blog bijhouden. Nu is het weer iets rustiger, dus ik plaats deze blog toch en ik hoop zo dat het vaker lukt om mij bezig te houden met zaken die belangrijk voor mij zijn.

Binnenkort gaan wij ook op reis. We zijn van plan erg rustig aan te doen qua reizen zodat er tijd overblijft om te bloggen over onze reis en andere zaken die ik eventueel wil delen. Ook hoop ik nieuwe foto’s te maken, dat wordt wel weer eens tijd.

De zon schijnt, de lente is begonnen.

Foto

colorfullworldblog

Kleurrijk leven met een ernstige spierziekte

Mijn Essentialia

Op zoek naar de essentie in allerdaagse beslissingen en geldzaken

Leven met ALS

Smile! You’re at the best WordPress.com site ever

Yvonne blogt met zorg

Met zorg geschreven door Yvonne Schoolderman***@Iefonnuh1**Yvonneblogtmetzorg.wordpress.com

Ragna Ja

mcGyvert met pleisters in de buurt | kweekt groene vingers | ging vroeger wel eens ergens heen |

nadiagnosems

In de achtbaan met dokters en ambtenaren na diagnose multiple sclerose

minimalistisch(er) leven

minder dingen, meer genieten

Meneer Dubbeltje

Het financiële leven van de Familie Dubbeltje

Spaarolifantje

Sparen, besparen en geldzaken

wieditleestisvrek

Alles over sparen, besparen, bezuinigen, consuminderen en zelfvoorziening

valhalla vertelt

over het dagelijks leven met vier kinderen op een knoestig Noors eilandje. over eenvoudig(er) leven, zelf maken, zelf doen, minimalisme en genieten. Ofzo.